Arlo Guthrie bijvoorbeeld. Zoon van singer/songwriter en componist Woody Guthrie. Beroemd door zijn protest song Alice's Restaurant, een zgn. "talking-blues"-song dat tjidens optredens door Guthrie kan worden opgerekt tot 45 minuten. Het verhaal, gebaseerd op een waar gebeurd verhaal, is een protest tegen de Vietnamoorlog. Coming Into Los Angeles is een ander bekend nummer.
zaterdag 11 oktober 2014
Woodstock (4)
Van 15 tot en met 18 augustus 1969 werd op een stuk landbouwgrond te Bethel in de staat New York, VS, het Woodstock Art- en Fairfestival gehouden. Het openlucht-concert werd vooral bekend om de optredens van beroemde en minder beroemde artiesten. Ruim een half miljoen mensen trotseerden regen- en onweersbuien met behulp van wat stimulerende middelen, lekke tenten en heel veel liefde. Bekend zijn de optredens van oa.a. Jimi Hendrix, Joe Cocker, Santana en Janis Joplin, maar in deze serie aandacht voor de optredens en artiesten die in de vergetelheid zijn geraakt.
Arlo Guthrie bijvoorbeeld. Zoon van singer/songwriter en componist Woody Guthrie. Beroemd door zijn protest song Alice's Restaurant, een zgn. "talking-blues"-song dat tjidens optredens door Guthrie kan worden opgerekt tot 45 minuten. Het verhaal, gebaseerd op een waar gebeurd verhaal, is een protest tegen de Vietnamoorlog. Coming Into Los Angeles is een ander bekend nummer.
Arlo Guthrie bijvoorbeeld. Zoon van singer/songwriter en componist Woody Guthrie. Beroemd door zijn protest song Alice's Restaurant, een zgn. "talking-blues"-song dat tjidens optredens door Guthrie kan worden opgerekt tot 45 minuten. Het verhaal, gebaseerd op een waar gebeurd verhaal, is een protest tegen de Vietnamoorlog. Coming Into Los Angeles is een ander bekend nummer.
donderdag 9 oktober 2014
Muziek en planten
Dat planten leven, dat is geen nieuws maar dat ze ook gevoelens zouden hebben is misschien minder bekend.
Bij proeven door wetenschappers is onbetwistbaar gebleken dat planten wel degelijk reageren op handelingen door de mens. Over de gehele wereld worden proeven uitgevoerd waarbij men elektroden op de planten vasthecht. Als men de plant dan beschadigt, is dit duidelijk op de meetapparatuur af te lezen.
Wetenschappers zouden 200 jaar geleden al vastgesteld hebben dat we zeer gevoelige planten kunnen herkennen wie het goed met hen voorheeft en wie niet. Niet alleen Charles Darwin, maar ook Goethe heeft zich met het gevoelsleven van planten bezig gehouden. Daarbij is toen al vastgesteld dat onbetrokkenheid en routinematig handelen hun levenskracht op den duur doet afnemen. In geen enkel geval mag een plant alleen maar een mooie kamerdecoratie zijn of opvulling die enkel wekelijks een keer liefdeloos water met wat voedsel erin toegediend krijgt.
Het was in 1966 dat de plantkundige Cleve Backster, een Amerikaan, het blad van de Philodendron verbond met een 'leugendetector', om het elektrisch geleidend vermogen te meten van die bladeren als het water van de wortels naar de bladeren gaat. De resultaten waren buitengewoon: alle experimenten waarbij een plant op een of andere manier geschonden werd, had het gevolg dat de wijzer van de meter fel uitsloeg. Toen hij overwoog een blad van deze plant te verbranden, vertoonde de meting een scherpe piek.
Vervolgens werden de tests ook op bolgewassen, sla, sinaasappelbomen en bananen uitgevoerd. Ook deze gaven telkens dezelfde of zeer gelijkende bevestigende resultaten. Alle planten reageerden op aangename of gevaarlijke situaties.
Sir Jagdis Chandler Bose herhaalde de proeven van Backster en dat met... dezelfde patronen. George Bernard Shaw was diep geraakt toen hij in een laboratorium ervoer, dat een kool hevige stuiptrekkingen kreeg als zij werd gekookt. Nog sterker is de gebeurtenis waarbij de elektroden reeds waren aangesloten maar er nog geen experimenten werden uitgevoerd. Om de een of andere reden gaven de meters reeds metingen weer. Men dacht eerst aan technische storingen, tot iemand van het onderzoeksteam ontdekte dat de grote grasvelden buiten het labo werden gemaaid! Toen men de man die daar mee bezig was vroeg om te stoppen, vielen de meters stil! Telkens als hij weer verder ging was er paniek bij de planten in het laboratorium.
Uit een en ander blijkt in ieder geval duidelijk dat planten ook gevoel hebben en ingaan op de gebeurtenissen in hun omgeving. Daarom is het niet moeilijk om te begrijpen dat zij ook reageren op muziek. Klassieke en rustige muziek stimuleren de groei heel duidelijk. Daarentegen waren de planten die in een overeenkomstig onderzoek blootgesteld werden aan scherpe, agressieve muziek aan het einde van de onderzoeksperiode zichtbaar gestresst en meetbaar kleiner. Ze floreren spectaculair goed als ze op een vriendelijke manier worden verzorgd en als er een goede stemming hangt. Vanzelfsprekend zullen deze onbekende positieve krachten alleen maar tot uiting komen, als ook aan de basiscondities voor een goede groei wordt voldaan. Zonder dat zou ook de meest tedere behandeling geen succes kennen.
De planten houden dus blijkbaar van gezelligheid. Daarbij is het hen blijkbaar om het even of ze zich onder soortgenoten vertoeven of in het gezelschap van mensen. Zo zouden planten beter groeien naargelang hun oppas meer thuis is. Misschien is dat de verklaring voor het feit dat solitaire planten het niet zo goed willen doen. Volgens de onderzoekers moet je zoveel mogelijk tegen uw planten spreken en ze daarbij niet vergeten van de bladeren te strelen. Een vreemde werkwijze, maar duidelijk met zeer goede resultaten.
Ongelooflijk was de uitslag van het onderzoek waarbij Backster wilde ontdekken of planten misschien zelfs gedachten bezitten. Een medewerker van Backster, die de planten voor de test niet kende, kreeg de opdracht enkele testplanten ruw te behandelen en er schade bij aan te brengen. Verschillende vreemde personen moesten enkele uren later voorbij de beschadigde planten passeren. Hierop reageerden de planten niet. Toen de ruwe assistent voorbij kwam waren er ineens zeer hevige reacties bij de planten waarneembaar. Zelfs de planten die als getuigen de misdaden hadden meegemaakt reageerden. Hierdoor werd een duidelijk bewijs geleverd omtrent het gevoel van een plant.
De meeste onderzoekers die deze fenomenen optekenden werden door hun collega’s niet ernstig genomen. Toch heeft ze dat tot nu toe niet weerhouden hun onderzoeksresultaten bekend te maken om zo het onbekende leven van de plant een klein stapje vooruit te helpen.
Nu u dit alles heeft gelezen kunt u misschien iets vaker een klassiek muziekje aanzetten, al is het dan maar als excuus dat het goed is voor uw kamerplanten. In elk geval als u begint te hakken of te wieden, zit er dan maar niet al te erg mee in.
Auteur: Vossaert Kurt
woensdag 8 oktober 2014
Bach
Paul Simon baseerde in 1974 zijn American tune op een passage uit de Matthäus Passion. Daarmee was Simon niet de eerste popmuzikant die zich liet inspireren door het werk van Johann Sebastian Bach. De Engelse popgroep Procol Harum gebruikte het Air van Bach in 1966 als basis voor de hit A whiter shade of pale. Jethro Tull haalde een vergelijkbare stunt uit met Bachs Bourée. Blackbird van het The White Album uit 1968 ontstond uit de vereenvoudigde vorm van dit zelfde nummer. Zelfs bij All you need is love is een thema van Bach verwerkt, zij het overstemd door Glenn Millers In the mood. De klassiek geschoolde popgroep The Nice en zeker Emerson, Lake And Plamer, maar ook Yes en in Nederland Ekseption en Thijs van Leer zijn voorbeelden van Bach aanhangers.
maandag 6 oktober 2014
In Alle Staten: Michigan
De 51 Amerikaanse staten hebben ieder zo hun eigen favoriete en succesvolle artiest.
In de komende 51 afleveringen komen alle staten aan bod met een kort overzicht van de artiesten die, behalve er geboren zijn, zich het meest met die staat identificeerden. Bekende voorbeelden: Arkansas-Johnny Cash, Californië-Brian Wilson (Beach Boys), Georgia-Ray Charles en Texas-Buddy Holly.
Maar wie vertegenwoordigt Hawaii, Alaska, Florida of New York ?
In deze 23e aflevering:
Michigan
Michigan doet zeker mee in de strijd om meest muzikale staat van de VS. The Four Tops, Smokey Robinson, Bill Haley, Madonna, need I say more ? Yes: Diana Ross en Stevie Wonder !
In de komende 51 afleveringen komen alle staten aan bod met een kort overzicht van de artiesten die, behalve er geboren zijn, zich het meest met die staat identificeerden. Bekende voorbeelden: Arkansas-Johnny Cash, Californië-Brian Wilson (Beach Boys), Georgia-Ray Charles en Texas-Buddy Holly.
Maar wie vertegenwoordigt Hawaii, Alaska, Florida of New York ?
In deze 23e aflevering:
Michigan
Michigan doet zeker mee in de strijd om meest muzikale staat van de VS. The Four Tops, Smokey Robinson, Bill Haley, Madonna, need I say more ? Yes: Diana Ross en Stevie Wonder !
zaterdag 4 oktober 2014
donderdag 2 oktober 2014
Rock Around The Clock
Dacht ik toch dat Bill Haley Rock Around the Clock als eerste op de plaat zette...Niks daarvan ! Sonny Dae and his Knights verdienen de credits !
ROCK AROUND THE CLOCK (1953)
(Jimmy De Knight/Max Freedman)
Originele Opname : Sonny Dae & His Knights (1953)
Dit was een obscuur western swingbandje. Zeer locale hit in Philadelphia, pas uitgebracht in maart ’54. Auteurs zijn muziekuitgever James Myers (pseudoniem: Jimmy De Knight) en Tin Pan Alley-veteraan Max Freedman (schrijver van Sioux City Sue en Song Of India).
Eigenlijke originele titel: (We’re Gonna) Rock Around The Clock. De tekst is gebaseerd op die van Round The Clock dat Wynonie Harris in 1945 al opnam voor Aladdin met Johnny Otis’ All Stars (zie daar). Niet te verwarren met Sam Theards Rock Around The Clock, opgenomen door Hal Singer voor Mercury in 1950, ondanks tekststuk “One for the money, two for the show, three make ready, four let’s go, let’s rock”! Ook de herhaalde “rock around the clock” daaruit werd door Sonny Dae overgenomen.
Sonny Dae & His Knights maakten enkel deze single.
Bill Haley kreeg dit voorgeschoteld door muziekuitgever en coauteur James Myers (die tevens zijn manager was) en nam het op in ’54 voor Decca als B-kant van Thirteen Women. Toen bleef Rock Around The Clock nog relatief onopgemerkt maar in ’55 kwam de film Blackboard Jungle uit met Haley en zijn song volop in de soundtrack en toen gingen de zaken pas echt aan het rollen. Blackboard Jungle was een controversiële film waarin Glenn Ford als leraar zonder gezag het moest opnemen tegen een stel baldadige leerlingen. De film was KNT in Memphis, in Milwaukee werden vier scenes weggeknipt, In Boston liep de openingssequens (die met Rock Around The Clock) zonder klank, in Atlanta werd de film botweg verboden en op het filmfestival van Venetië werd hij van het officiële programma gehaald op vraag van de US ambassadeur. Geen betere publiciteit denkbaar en juist toen brachten Haley en zijn Comets de song opnieuw uit en kon Rock Around The Clock rustig de eerste rock-’n-roll wereldhit worden. Of hoe zelfs die al niet zonder clipje kon. Loste in Amerika Perez Prado’s Cherry Pink And Apple Blossom White af aan de top. Enkel van White Christmas en Candle In The Wind zijn meer single-exemplaren verkocht. maakten enkel deze single.
ROCK AROUND THE CLOCK (1953)
(Jimmy De Knight/Max Freedman)
Originele Opname : Sonny Dae & His Knights (1953)
Dit was een obscuur western swingbandje. Zeer locale hit in Philadelphia, pas uitgebracht in maart ’54. Auteurs zijn muziekuitgever James Myers (pseudoniem: Jimmy De Knight) en Tin Pan Alley-veteraan Max Freedman (schrijver van Sioux City Sue en Song Of India).
Eigenlijke originele titel: (We’re Gonna) Rock Around The Clock. De tekst is gebaseerd op die van Round The Clock dat Wynonie Harris in 1945 al opnam voor Aladdin met Johnny Otis’ All Stars (zie daar). Niet te verwarren met Sam Theards Rock Around The Clock, opgenomen door Hal Singer voor Mercury in 1950, ondanks tekststuk “One for the money, two for the show, three make ready, four let’s go, let’s rock”! Ook de herhaalde “rock around the clock” daaruit werd door Sonny Dae overgenomen.
Sonny Dae & His Knights maakten enkel deze single.
Bill Haley kreeg dit voorgeschoteld door muziekuitgever en coauteur James Myers (die tevens zijn manager was) en nam het op in ’54 voor Decca als B-kant van Thirteen Women. Toen bleef Rock Around The Clock nog relatief onopgemerkt maar in ’55 kwam de film Blackboard Jungle uit met Haley en zijn song volop in de soundtrack en toen gingen de zaken pas echt aan het rollen. Blackboard Jungle was een controversiële film waarin Glenn Ford als leraar zonder gezag het moest opnemen tegen een stel baldadige leerlingen. De film was KNT in Memphis, in Milwaukee werden vier scenes weggeknipt, In Boston liep de openingssequens (die met Rock Around The Clock) zonder klank, in Atlanta werd de film botweg verboden en op het filmfestival van Venetië werd hij van het officiële programma gehaald op vraag van de US ambassadeur. Geen betere publiciteit denkbaar en juist toen brachten Haley en zijn Comets de song opnieuw uit en kon Rock Around The Clock rustig de eerste rock-’n-roll wereldhit worden. Of hoe zelfs die al niet zonder clipje kon. Loste in Amerika Perez Prado’s Cherry Pink And Apple Blossom White af aan de top. Enkel van White Christmas en Candle In The Wind zijn meer single-exemplaren verkocht. maakten enkel deze single.
maandag 29 september 2014
Muziek en gehoorschade
Hoe schadelijk is het luisteren naar muziek nu eigenlijk voor het gehoor?
Gegevens over schadelijkheid van lawaai op het werk worden ten onrechte geëxtrapoleerd naar geluidsbelasting van muziek. Ondanks dat ‘hard bewijs’ over zowel blootstelling aan muziek via MP3 spelers als muziek tijdens festivals, disco’s e.d. veelal ontbreekt, is aanpak van muzieklawaai zoals recent in het convenant tussen de Hoorstichting en de Nederlandse Poppodia en Festivals en de Vereniging van Evenementen Makers, toe te juichen om zo een 'stapeleffect' van geluidsdoses en daarmee gehoorschade bij jongeren te voorkomen.
Zo nu en dan verschijnen er in wetenschappelijke tijdschriften en op internet (zo ook op HOorzaken) waarschuwingen over de gevaren van harde muziek. Zowel de hoge geluidsniveaus bij het beluisteren van MP3-spelers als het bivakkeren in kroegen, discotheken, sportscholen en het bijwonen van festivals en danceparty’s worden als een gevaar gezien voor het gehoor.
Zo werd recent ook op de website van hear-it.org verwezen naar een wetenschappelijk artikel over het gevaar van het luisteren naar harde muziek. In het artikel gepubliceerd in het tijdschrift American Journal of Public Health (2010; 100 (6), p. 1095 – 1100) wordt gesteld dat Nederlandse tieners hun gehoor in gevaar brengen. De helft van de Nederlandse jongeren overschrijdt volgens de onderzoekers met hun muziekluistergedrag de grens voor arbeidslawaai. Een derde van de jongeren blijkt deze grens alleen al door te luisteren naar MP3 spelers te overschrijden. Zo blijkt uit onderzoek dat onder ruim 1500 Nederlands middelbare scholieren tussen de 12 en 19 jaar is uitgevoerd. Hierbij werden de gegevens afkomstig van zelfrapportage gekoppeld aan gemiddelden van MP3 spelers, discotheken en popconcerten waarmee tot een schatting wordt gekomen van de geluidsblootstelling.
Al staat vast dat blootstelling aan hard geluid en dus ook muziek tot gehoorschade kan leiden (extreem harde geluiden kunnen zelfs direct schade veroorzaken), toch kunnen de data waarop gebaseerd wordt bij welke intensiteit en bij welke duur van de geluidsbelasting schade te verwachten is voor een werknemer, niet doorgetrokken worden naar de geluidsbelasting in vrije tijd door muziek.
In onderstaande figuur is te zien dat zowel de intensiteit als de duur waaraan het oor wordt blootgesteld aan lawaai van invloed is op het gehoorverlies. De gegevens die voor handen zijn over de schadelijkheid van lawaai op de werkplek hebben echter betrekking op een continue belasting van 40 uur per week.
Bijna niemand zal zo’n lange tijd achter elkaar en zo frequent blootgesteld worden, of zichzelf blootstellen, aan muziek (behalve sommige werknemers).
Gegevens over schadelijkheid van lawaai op het werk worden ten onrechte geëxtrapoleerd naar geluidsbelasting van muziek. Ondanks dat ‘hard bewijs’ over zowel blootstelling aan muziek via MP3 spelers als muziek tijdens festivals, disco’s e.d. veelal ontbreekt, is aanpak van muzieklawaai zoals recent in het convenant tussen de Hoorstichting en de Nederlandse Poppodia en Festivals en de Vereniging van Evenementen Makers, toe te juichen om zo een 'stapeleffect' van geluidsdoses en daarmee gehoorschade bij jongeren te voorkomen.
Zo nu en dan verschijnen er in wetenschappelijke tijdschriften en op internet (zo ook op HOorzaken) waarschuwingen over de gevaren van harde muziek. Zowel de hoge geluidsniveaus bij het beluisteren van MP3-spelers als het bivakkeren in kroegen, discotheken, sportscholen en het bijwonen van festivals en danceparty’s worden als een gevaar gezien voor het gehoor.
Zo werd recent ook op de website van hear-it.org verwezen naar een wetenschappelijk artikel over het gevaar van het luisteren naar harde muziek. In het artikel gepubliceerd in het tijdschrift American Journal of Public Health (2010; 100 (6), p. 1095 – 1100) wordt gesteld dat Nederlandse tieners hun gehoor in gevaar brengen. De helft van de Nederlandse jongeren overschrijdt volgens de onderzoekers met hun muziekluistergedrag de grens voor arbeidslawaai. Een derde van de jongeren blijkt deze grens alleen al door te luisteren naar MP3 spelers te overschrijden. Zo blijkt uit onderzoek dat onder ruim 1500 Nederlands middelbare scholieren tussen de 12 en 19 jaar is uitgevoerd. Hierbij werden de gegevens afkomstig van zelfrapportage gekoppeld aan gemiddelden van MP3 spelers, discotheken en popconcerten waarmee tot een schatting wordt gekomen van de geluidsblootstelling.
Al staat vast dat blootstelling aan hard geluid en dus ook muziek tot gehoorschade kan leiden (extreem harde geluiden kunnen zelfs direct schade veroorzaken), toch kunnen de data waarop gebaseerd wordt bij welke intensiteit en bij welke duur van de geluidsbelasting schade te verwachten is voor een werknemer, niet doorgetrokken worden naar de geluidsbelasting in vrije tijd door muziek.
In onderstaande figuur is te zien dat zowel de intensiteit als de duur waaraan het oor wordt blootgesteld aan lawaai van invloed is op het gehoorverlies. De gegevens die voor handen zijn over de schadelijkheid van lawaai op de werkplek hebben echter betrekking op een continue belasting van 40 uur per week.
Bijna niemand zal zo’n lange tijd achter elkaar en zo frequent blootgesteld worden, of zichzelf blootstellen, aan muziek (behalve sommige werknemers).
vrijdag 26 september 2014
Les Baroques op RTV Utrechts Gouden Tijden
Iedere donderdag zendt RTV Utrecht het televisieprogramma Gouden Tijden uit. Elke generatie heeft zijn eigen 'gouden tijd' en daarbij hoort muziek die men in hun hart blijft dragen. Het programma maakt een reis door de Utrechtse geschiedenis met muziek als leidraad. Van de Utrechtse jazzkelders uit de jaren vijftig tot de nederpop van de jaren 80. Gouden Tijden laat de kijker weer genieten van het gevoel van toen. De aflevering van donderdag 18 september ging over de Baarnse beatband: Les Baroques.
Klik hier voor de aflevering.
De jongens vallen op door de instrumenten die ze gebruiken, instrumenten die je bij andere beatbands niet hoort. Ze scoorden een grote hit met het nummer Such a cad, dat betekent ‘wat een schoft’. Maar waren het zulke schoften? En hoe komt het dat het zo kort na het hoogtepunt weer voorbij was, terwijl ze toch ook in het voorprogramma van wereldberoemde bands stonden, zoals The Kinks en The Searchers…
Klik hier voor de aflevering.
De jongens vallen op door de instrumenten die ze gebruiken, instrumenten die je bij andere beatbands niet hoort. Ze scoorden een grote hit met het nummer Such a cad, dat betekent ‘wat een schoft’. Maar waren het zulke schoften? En hoe komt het dat het zo kort na het hoogtepunt weer voorbij was, terwijl ze toch ook in het voorprogramma van wereldberoemde bands stonden, zoals The Kinks en The Searchers…
Cuby & the Blizzards – deel 3
Drie zakenlieden annex fans, t.w. Henk Aa (Beaphar, Raalte), Johan Derksen (Voetbal International) en Jan Lagendijk richten in 1996 de Stichting “Cuby is back” op. Een succesvolle theatertour volgt. Harry Muskee, Erwin Java, John Lagrand, aangevuld met oud-Blizzards Hans Lafaille, Herman Deinum en Helmig van der Vegt trekken volle schouwburgen. “Cuby is back” blijkt niet van korte duur. De huidige formatie Cuby & the Blizzards, gebaseerd op de fundamenten van de topband uit 1968, blijft optreden. Een hechte formatie van zeer professionele muzikanten. Geen revival of reünie, niet alleen blijven stilstaan bij de muziek van vroeger, maar een actuele band, die in nieuwe nummers het gevoel van deze tijd vertolkt. Een optreden van Cuby and the Blizzards is muzikale caleidoscoop. Oude nummers van vroeger, die aan zeggingskracht nog niks verloren hebben en nieuwe nummers, die een dimensie toevoegen aan de muziek van Harry Muskee, passeren de revue. C&B doet naast optredens in clubs en op festivals ook jaarlijks een theatertour.
In maart 1997 verschijnt de live-cd “Traveling With The Blues”, dat werd opgenomen in de Lantaarn in Hellendoorn. In de loop van dat jaar trekken Muskee, Java en van der Vegt zich op het Drentse platteland terug om nieuwe nummers te schrijven voor de opvolger “Dancing Bear”, die in 1998 verschijnt. Op dit album durft C&B af te wijken van de traditionele 12-matenblues. De titelsong “Dancing Bear” beschrijft dierenmishandeling in Turkije en ook Harry's reis naar de Mississippi Delta levert voldoende inspiratie op.
Op 4 juni 1999 speelt C&B in Diligentia in Den Haag. Dit keer zonder John Lagrand, die met een gebroken been in het ziekenhuis ligt, maar heel bijzonder is vooral het gastoptreden van Eelco Gelling, die op twee nummers meedoet. In de loop van het jaar komt aan de samenwerking met John Lagrand vanwege privé-omstandigheden een eind.
Voor het begin van het nieuwe millennium vindt een bijzonder project plaats. Vijf unieke Millennium Concerten worden uitgevoerd, waarin de Johan Willem Frisokapel samenspeelt met Cuby & The Blizzards, Guus Meeuwes en Vagant, het Mannenkoor Albatros, de pianist Cor Bakker en de violist Adriaan Stoet. Dit ter gelegenheid van het 180-jarig bestaan van de kapel. De JWFK en C&B brachten samen “Just For Fun”/”Distant Smile”, “Another Land” (opgedragen aan de kort daarvoor overleden Rob Hoeke), “Window Of My Eyes”, “Night Train”, “Traveling With The Blues” en “I'm In Love”.
In 2001 zit Harry Muskee 35 jaar in het vak. Ter gelegenheid van dit jubileum verschijnt de 4cd-box “Cuby + Blizzards: Blues Traveller”, wat een overtuigend bewijs is van de grote betekenis, die Harry Muskee heeft voor de muziek in Nederland. Hij is steeds zijn eigen weg gegaan en dat was niet altijd de makkelijkste. Een 35-jarige bluescarrière met ups en downs.
De jubileum-cd “Hotel Grolloo” volgt. De cd is opgenomen in het Bruincafé "De Amer" in Amen. De opnamen werden gemaakt door Jan Schuurman en John Sonneveld. De laatste deed ook de productie. De eindmix werd gedaan door George Kooymans in zijn Laguna Studio in België. Het is een heel bijzondere cd door de medewerking van tal van collega’s. Bennie Jolink van Normaal, Tineke Schoenmaker van Barrelhouse, Huub van der Lubbe van De Dijk, Daniël Lohues van Skik en Barry Hay van The Golden Earring waren van de partij.
Deze cd wordt in dit jaar de best verkopende Nederlandse Blues CD en slaat alle verkooprecords in dat genre. Op 26 september wordt de cd officieel aangeboden aan Harry Muskee tijdens een feestelijk concert in het Amsterdamse Paradiso. Dit concert verschijnt eind 2002 op DVD.
Het volgende jaar staat een tournee door Zuid-Afrika op het programma. En 2003 staat in het teken van de twee jaar eerder overleden John Lee Hooker. De aan hem gewijde cd “Boom Boom Bang, In The Spirit Of John Lee Hooker” komt uit, gevolgd door een theatertour.
De theatertour van 2004/2005 en die van 2005/2006 staan in het teken van het 40-jarig jubileum. De cd “Live in het Oude Luxor” en een longbox met 2 dvd's, een cd met opnamen van een optreden uit het Schiedamse Arcade uit 1969 en een boek, worden uitgebracht. Het seizoen 2006/2007 staat in het teken van de theatertour met de naam 'Route 65' met Harry's protegé Ralph de Jong in het voorprogramma.
Harry Muskee wordt inmiddels nationaal en internationaal erkend en gezien als de Godfather van de Nederlandse blues. Hij presenteerd diverse keren als 'Master of Ceremonies' de inmiddels helaas gestopt Bluesestafette in Utrecht. En in Groningen wordt de meest belovende bluesband van Nederland jaarlijks beloond met de 'Muskee Award'.
Uit een initiatief van de Friese gedupeerde Gerard van Klaveren ontstond het idee om Harry te laten vereeuwigen in brons. Deze buste is vervaardigd door de kunstenares Gerda van den Bosch en heeft een plaats gekregen in Grolloo, het dorp dat onlosmakelijk verbonden is met Harry Muskee. En op 29 april 2003 ontving Harry een koninklijke onderscheiding; hij werd Ridder in de Orde van Oranje Nassau.
En Cuby & the Blizzards blijft maar doorgaan. In 2009 kwam, na 11 jaar, weer een cd van de band uit. Tot verbazing van iedereen, Harry Muskee op de eerste plaats, kwam de door Daniel Lohues geproduceerde cd "Cat's Lost" binnen op nummer 14 van de Album Top 100 en bereikte begin september de gouden status.
Maar ook in 2010 weet men van geen ophouden. Na de uiterst succesvolle club- en theatertour, die volgde na het verschijnen van de laatste cd heeft men besloten tot een nieuwe tournee, die zal gaan duren tot mei 2011 en langs de Nederlandse theaters en poppodia zal voeren. Herman Deinum heeft de band inmiddels om persoonlijke redenen en in goede harmonie verlaten en hij zal worden vervangen door Feico Nijdam.
Fotograaf/regisseur heeft “Window Of My Eyes” gebruikt in zijn nieuwe film “The American” met o.m. George Clooney. Deze film was in september 2010 in de bioscopen te zien.
In maart 1997 verschijnt de live-cd “Traveling With The Blues”, dat werd opgenomen in de Lantaarn in Hellendoorn. In de loop van dat jaar trekken Muskee, Java en van der Vegt zich op het Drentse platteland terug om nieuwe nummers te schrijven voor de opvolger “Dancing Bear”, die in 1998 verschijnt. Op dit album durft C&B af te wijken van de traditionele 12-matenblues. De titelsong “Dancing Bear” beschrijft dierenmishandeling in Turkije en ook Harry's reis naar de Mississippi Delta levert voldoende inspiratie op.
Op 4 juni 1999 speelt C&B in Diligentia in Den Haag. Dit keer zonder John Lagrand, die met een gebroken been in het ziekenhuis ligt, maar heel bijzonder is vooral het gastoptreden van Eelco Gelling, die op twee nummers meedoet. In de loop van het jaar komt aan de samenwerking met John Lagrand vanwege privé-omstandigheden een eind.
Voor het begin van het nieuwe millennium vindt een bijzonder project plaats. Vijf unieke Millennium Concerten worden uitgevoerd, waarin de Johan Willem Frisokapel samenspeelt met Cuby & The Blizzards, Guus Meeuwes en Vagant, het Mannenkoor Albatros, de pianist Cor Bakker en de violist Adriaan Stoet. Dit ter gelegenheid van het 180-jarig bestaan van de kapel. De JWFK en C&B brachten samen “Just For Fun”/”Distant Smile”, “Another Land” (opgedragen aan de kort daarvoor overleden Rob Hoeke), “Window Of My Eyes”, “Night Train”, “Traveling With The Blues” en “I'm In Love”.
In 2001 zit Harry Muskee 35 jaar in het vak. Ter gelegenheid van dit jubileum verschijnt de 4cd-box “Cuby + Blizzards: Blues Traveller”, wat een overtuigend bewijs is van de grote betekenis, die Harry Muskee heeft voor de muziek in Nederland. Hij is steeds zijn eigen weg gegaan en dat was niet altijd de makkelijkste. Een 35-jarige bluescarrière met ups en downs.
De jubileum-cd “Hotel Grolloo” volgt. De cd is opgenomen in het Bruincafé "De Amer" in Amen. De opnamen werden gemaakt door Jan Schuurman en John Sonneveld. De laatste deed ook de productie. De eindmix werd gedaan door George Kooymans in zijn Laguna Studio in België. Het is een heel bijzondere cd door de medewerking van tal van collega’s. Bennie Jolink van Normaal, Tineke Schoenmaker van Barrelhouse, Huub van der Lubbe van De Dijk, Daniël Lohues van Skik en Barry Hay van The Golden Earring waren van de partij.
Deze cd wordt in dit jaar de best verkopende Nederlandse Blues CD en slaat alle verkooprecords in dat genre. Op 26 september wordt de cd officieel aangeboden aan Harry Muskee tijdens een feestelijk concert in het Amsterdamse Paradiso. Dit concert verschijnt eind 2002 op DVD.
Het volgende jaar staat een tournee door Zuid-Afrika op het programma. En 2003 staat in het teken van de twee jaar eerder overleden John Lee Hooker. De aan hem gewijde cd “Boom Boom Bang, In The Spirit Of John Lee Hooker” komt uit, gevolgd door een theatertour.
De theatertour van 2004/2005 en die van 2005/2006 staan in het teken van het 40-jarig jubileum. De cd “Live in het Oude Luxor” en een longbox met 2 dvd's, een cd met opnamen van een optreden uit het Schiedamse Arcade uit 1969 en een boek, worden uitgebracht. Het seizoen 2006/2007 staat in het teken van de theatertour met de naam 'Route 65' met Harry's protegé Ralph de Jong in het voorprogramma.
Harry Muskee wordt inmiddels nationaal en internationaal erkend en gezien als de Godfather van de Nederlandse blues. Hij presenteerd diverse keren als 'Master of Ceremonies' de inmiddels helaas gestopt Bluesestafette in Utrecht. En in Groningen wordt de meest belovende bluesband van Nederland jaarlijks beloond met de 'Muskee Award'.
Uit een initiatief van de Friese gedupeerde Gerard van Klaveren ontstond het idee om Harry te laten vereeuwigen in brons. Deze buste is vervaardigd door de kunstenares Gerda van den Bosch en heeft een plaats gekregen in Grolloo, het dorp dat onlosmakelijk verbonden is met Harry Muskee. En op 29 april 2003 ontving Harry een koninklijke onderscheiding; hij werd Ridder in de Orde van Oranje Nassau.
En Cuby & the Blizzards blijft maar doorgaan. In 2009 kwam, na 11 jaar, weer een cd van de band uit. Tot verbazing van iedereen, Harry Muskee op de eerste plaats, kwam de door Daniel Lohues geproduceerde cd "Cat's Lost" binnen op nummer 14 van de Album Top 100 en bereikte begin september de gouden status.
Maar ook in 2010 weet men van geen ophouden. Na de uiterst succesvolle club- en theatertour, die volgde na het verschijnen van de laatste cd heeft men besloten tot een nieuwe tournee, die zal gaan duren tot mei 2011 en langs de Nederlandse theaters en poppodia zal voeren. Herman Deinum heeft de band inmiddels om persoonlijke redenen en in goede harmonie verlaten en hij zal worden vervangen door Feico Nijdam.
Fotograaf/regisseur heeft “Window Of My Eyes” gebruikt in zijn nieuwe film “The American” met o.m. George Clooney. Deze film was in september 2010 in de bioscopen te zien.
dinsdag 23 september 2014
Krekels goes Classic
In onze inmiddels beroemde geworden serie Krekels Goes Classic vandaag aandacht voor een compositie van de Engelse componist Ralph Vaughan Williams (1872-1958).
Abonneren op:
Posts (Atom)