Posts tonen met het label coen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label coen. Alle posts tonen

dinsdag 30 oktober 2012

Asaf Avidan

Eens in de zoveel tijd wordt Krekel Coen's aandacht prettig getrokken door een liedje op de radio. Het is weer zover: 'One day' van Asaf Avidan. Janis is dead, lang leve Asaf.
En als je dan denkt te weten wie dat zingt en je bekijkt op YouTube hun liedje 'The devil and me' dan slaat de verwarring toe.

 

woensdag 25 juli 2012

Tip van Coen: Jona Lewie

Jona Lewie heet eigenlijk gewoon John Lewis, onder welke naam hij rond '68 in de kleine Londense clubs blues, boogie en rariteiten als een verbluesd 'Yellow Submarine' speelt. Zijn vroege favorieten zijn Elvis, Fats Domino en Lonnie Donegan. Via de Donegan-fanclub ontdekt hij dan al snel de echte Amerikaanse blues; vooral de vooroorlogse zangers (Sleepy John Estes, Robert Johnson, Big Maceo) hebben zijn belangstelling. In '69 voegt Lewis zich bij Brett Marvin and The Thunderbolts, een groep die dan opereert in de merkwaardige bezetting van 12-snarige gitaar (zanger Graham Hine), wasbord (John Randall), zobstick (Keith Trussell), trombone (Pete Gibson) en piano/mandoline (Jim Pitts). De groep met Lewis brengt in '70 Brett Marvin And The Thunderbolts uit: een merkwaardige plaat, waarop bluesklassiekers en eigen nummers op een zeer vrolijke, swingende manier de revue passeren. In '71 volgt 12 Inches Of Brett Marvin And The Thunderbolts, en onder de schuilnaam Terry Dactyl and The Dinosaurs wordt in dat zelfde jaar de single 'Seaside Shuffle' uitgebracht, waarop John's liefde voor de cajunmuziek uit Louisiana (hij speelt zelf accordeon) duidelijk tot uiting komt. Wanneer Jonathan King zich met die single gaat bemoeien, schiet deze omhoog in de Engelse hitparade en wordt één van de zomerhits van '72. Eind '72 verlaat John de groep, die met Gwyne Davies als vervanger door blijft gaan en in '73 Ten Legged Friend maakt. De band treedt tot de dag van vandaag op. John gaat zich na zijn vertrek Jona Lewie noemen en onder die naam verschijnen er op het Sonet- label van '74 tot '78 zes prachtige, zonnige singles, 'Piggyback Sue', 'The Swan', 'Hallelujah Europa', 'Rocking Yobs', 'Come Away' en 'Cherry Ring', welke laatste twee juist in Nederland kleine hitjes worden. Deze nummers zijn verzameld op Alias Jona Lewie. In '77 tekent Lewie bij Stiff, maakt in '78 het zeer eigenzinnige On The Other Hand There'S A Fist en is één van de vijf hoofdpersonen van de tweede Stiff-tournee in dat zelfde jaar. Ondanks het feit, dat de laatste jaren geen elpee meer van Lewie verschijnt, houdt hij de aandacht vast met vrolijke singles als 'You'll Always Find Me At The Kitchen At Parties' en de kersthit van '80, 'Stop The Cavalry'.

zondag 11 december 2011

The only way to play guitar




Logisch dat het bij ons niet klinkt..........we doen het helemaal verkeerd!!!

zaterdag 3 december 2011

Even voorstellen... (1)

Krekel Coen blinkt uit in glasheldere zang, subtiel gitaarspel en een tomeloze inzet bij het zoeken naar nieuw repertoire.
Hoogtepunten uit zijn Krekeloevre: Backstreet Girl, Are you lonesome Tonight en Fool's Garden.


Even voorstellen ?

Lemon Tree by Fool's Garden on Grooveshark

dinsdag 22 november 2011

Tip van Coen: Gotye

Met de primeur op deze site: onze eigen music player !

Klik op de muziekafbeelding...even wachten...speel af !

Foto


woensdag 26 oktober 2011

Tinariwen

Tinariwen, in het Toeareg (of Tamasheq) Woestijn, is een Malinese band. Tinariwen vermengt traditionele muziek met westerse rock en popmuziek. De songs worden voornamelijk in het Frans en Tamasheq gezongen.
De leden van de band zijn van Toeareg komaf en stammen van een generatie die in de jaren zestig hun toevlucht vanuit de Sahelregio naar de noordelijk gelegen steden hebben gezocht, omdat ze door droogte niet meer konden voorzien in hun bestaansminimum.
De band werd in 1982 in een Libisch kamp opgericht waar Toeareg militair werden getraind. De bandleden waren voor een deel actief aan de vrijheidsstrijd voor de nomadenbevolking. Pas sinds de beëindiging van een opstand in Mali in 1996 houden ze zich uitsluitend bezig met het maken van muziek. In hun teksten zijn ze altijd politiek geëngageerd gebleven.
Jaren lang verspreidde de band zijn muziek via audiocassettes en genoot daarmee regionale bekendheid. De band verwierf internationale bekendheid na hun optreden tijdens Festival au Désert in 2001. Ze traden vervolgens op in Europa en de Verenigde Staten.
In 2008 ontvingen ze een Praetorius Musikpreis in de categorie Internationale vredesmuziekprijs, een prijs die jaarlijks door de Duitse deelstaat Nedersaksen wordt uitgereikt




De video is helaas niet meer beschikbaar