Woodstock (1)

Van 15 tot en met 18 augustus 1969 werd op een stuk landbouwgrond te Bethel in de staat New York, VS, het Woodstock Art- en Fairfestival gehouden. Het openlucht-concert werd vooral bekend om de optredens van beroemde en minder beroemde artiesten. Ruim een half miljoen mensen trotseerden regen- en onweersbuien met behulp van wat stimulerende middelen, lekke tenten en heel veel liefde.
Bekend zijn de optredens van oa.a. Jimi Hendrix, Joe Cocker, Santana en Janis Joplin, maar in deze serie aandacht voor de optredens en artiesten die in de vergetelheid zijn geraakt.

Richie Havens bijvoorbeeld. Hij opende even na vijven het festival op 15 augustus 1969.

Het verhaal achter Tom Dooley

Geschiedenis van de gitaar (5)

Een minstens even belangrijke gitarist was de Franse zigeuner Django Reinhardt. Hij werd op 23 januari 1910 geboren in het Belgische Liverchies en speelde gitaar vanaf zijn twaalfde.

Op 2 november 1928 vond een catastrofe plaats. Er brak brand uit in zijn woonwagen en Django kon op het laatste moment met zware verbrandingswonden ontsnappen. Als gevolg van dit ongeluk verloor hij twee vingers van zijn linkerhand. Zijn muzikale carrière leek beëindigd. Maar hij oefende echter twee jaar keihard en wist met drie vingers een speelstijl te ontwikkelen die nóg unieker was dan voor het ongeluk. Django was het Europese antwoord op de Amerikaanse jazz en hij heeft vooral na de Tweede Wereldoorlog vele Amerikaanse collega's beïnvloed als, Les Paul B.B. King en Wes Montgomery.

Met zijn groep, Quintet Du Hot Club de France, waarin onder anderen de violist Stephane Grappelli en zijn broer Joseph zaten, maakte hij furore. Django Reinhardt stierf in 1953 te Fontainebleau aan de gevolgen van een hersenbloeding en lied historische opnamen na.

De laatste vijftig jaar hebben inventieve gitaristen als Les Paul, Kenny Burrell, Jim Hall, George van Eps, Barney Kessel, Wes Montgomery, Tal Farlow, Herb Ellis en Joe Pass veel geëxperimenteerd met andere maatsoorten en melodieën.
In de country werd de gitaar door vrijwel iedere artiest gebruikt: Hank Williams, Jimmie Rodgers, Hank Snow, Ernest Tubb, Merele Haggard en natuurlijk door instrumentalisten als Roy Clark, Merle Travis, Glen Campbell en Jimmy Bryant.
Mr. Guitar zelf, Chet Atkins is één van de meest veelzijdige en gerespecteerde gitaristen. Hij begon met primitieve middelen, een ukulele met draden van een hordeur bespannen, en ontwierp zelf diverse gitaren en ontwikkelde nieuwe speel- en opnametechnieken. De laatste jaren heeft deze muzikant uit Tennessee zich ook op het klassieke en populaire-vlak bewogen, maar zijn handelsmerk blijft de instrumentale country.
De Chet Atkins stijl is een combinatie van vloeiende melodieën, harmonieën en een krachtige, gedempte baslijn die gelijktijdig worden bespeeld.

1962 ♫ ♫ Hugues Aufray & Bob Dylan

In 1962 was Hugues Aufray in New York City. In Greenwich Village kwam hij in aanraking met de opwinding van de folk-revival beweging en ontmoette Bob Dylan. De twee hadden een persoonlijke band en Aufray geraakte geïnspireerd door de jonge Amerikaan en zijn songs.

Hugues was 31 en vader. Dylan was 20.
Bij terugkeer naar Frankrijk introduceerde Aufray de “akoestische folk-stijl” in de Franse pop.

Hugues zegt : “J’ai eu un coup de foudre. Un peu comme en amour. Ce mec est unique, il ne ressemble à personne. Malheureusement, je parle mal l’anglais et je ne comprends pas grand-chose… Mais le courant passe."

Ze blijven in kontakt met elkaar.
In het voorjaar van 1964 komt Dylan, net voordat hij terugkeert naar de Verenigde Staten om daar “Another side of Bob Dylan” op te nemen, naar Frankrijk. Hugues haalt hem af op “Le Bourget” en Dylan verblijft bij Hugues Aufray in Parijs.
Aufray is ondertussen beginnen werken aan (met Pierre Delanoë en Jean-Pierre Sabar) aan vertalingen van songs van Dylan voor een Frans album.
Ze brengen samen verschillende dagen door, en Dylan zal (ongecrediteerd) harmonica spelen op een paar songs van “Aufray chante Dylan”. De LP verscheen in 1965 en sloeg in Frankrijk in als een bom.

Panfluit slecht voor bloeddruk

Langer dan 5 minuten en 58 seconden in de wacht staan met een telefoongesprek is slecht voor de gezondheid. Dat beweren Engelse wetenschappers.

De frustratie vanwege het oponthoud zorgt ervoor dat het stressniveau en de bloeddruk van de bellers tot gevaarlijke hoogte stijgen, zo melden Britse experts.

64 procent van de bellers windt zich bovendien nog verder op over wachtmuziekjes.

Volgens de respondenten spant de panfluit de kroon in de top 3 van zenuwslopende wachtmuziekjes, op de voet gevolgd door klassieke muziek en natuurgeluiden. Vier van de vijf mensen hebben de telefoon er zelfs wel eens op gegooid vanwege het vervelende deuntje.

Eeuwfeest : Al Jolson - The Haunting Melody (1912)

Toegegeven: de opname is uit 1911, maar het werd in 1912 de grootste hit.

Asa Yoelson (1886 – 1950), beter bekend als Al Jolson, was een populaire zanger en een superster op Broadway, radio en film. Hij was geboren in Seredzius, Litouwen als zoon van een Russische Jood.

Het bekendst is hij voor zijn optreden in de film de The Jazz Singer uit 1927. Dit was de eerste film met geluid die een groot commercieel succes had. Zijn carrière op Broadway is ongeëvenaard qua lengte, bijna 30 jaar (van 1911 tot 1940), en populariteit.

Jolie, zoals hij door zijn vrienden genoemd werd, was de eerste entertainer die een miljoen platen verkocht had. Na het verlaten van Broadway richtte Jolson zich op radio-optredens. Deze stonden altijd in de top 10. Jolson maakte een geweldige comeback in de geschiedenis van de showbusiness toen Columbia Pictures in 1946 een biografische film maakte over Jolson, The Jolson Story. In deze film speelde Larry Parks de rol van Jolson. De film was een groot succes (het was de film met de hoogste opbrengst sinds Gone with the Wind) en het leidde er toe dat een hele nieuwe generatie geboeid werd door de stem en het charisma van Jolson. In 1948 werd Jolson in een opiniepeiling uitgeroepen tot de Populairste mannelijke vocalist.

Hij stierf op 23 oktober 1950 in San Francisco en is begraven op de begraafplaats in het Helling Herdenkingspark in Culver City, Californië. Op de dag dat hij stierf, werden om hem te eren de lichten op Broadway voor 10 minuten uitgeschakeld.

VAN HARTE LEX !

Lex, Ook nog na vandaag ?

Je bent nu wat ouder en grijzer misschien,  dan 20 jaar geleê,

         Toen je nog wat slanker en wat fitter was ….een jonge leraar stond voor de klas

         Nu ben je al 60, wat wijzer wellicht   We hebben  nog een vraag

         ----  wil je nog spelen, muziek met ons delen ?       Ook nog na vandaag ?

oo oo oo oo oo oo oo oooo

Pak dus je gitaaaaaaaaaar 

Ahaa en, zoals Coen net deê

Speel je met ons mee

We kunnen je helpen met de muziek ---- mocht het niet meer gaan

Ritme, noten, tempo en wat swing en jazz …..bel ons maar we komen er aan

Cuby en Johnny, Django en Cash,   We spelen ze heel graag

         Wil je nog spelen muziek met ons delen ?           Ook nog na vandaag ?

Maar in je huisje hier ver vandaan

Luxemburg welteverstaan

Ga je vaak naartoeoeoeoeoe

Ahaa  aa met je grootste fans

Mila, Ruth en Lou

We hebben toch heel veel van je geleerd    op muzikaal gebied

‘t Is niet altijd toe te passen op ons spel …. we freaken graag dat weet je toch wel

Maar dankzij ons Gerrit en jij Krekel Lex  houden we fatsoen

Dus blijf met ons spelen, muziek met ons delen…….ook na je pensioen!

Whoo!

Johnny Cash top 50 (nummers 13 en 14)

Nummer 13 is geschreven door Bill Justis en Charlie Rich: The Ways of a Woman in Love en is afkomstig van het zeer succesvolle tweede album Johnny Cash Sings the Songs That Made Him Famous.

Ook nummer 14, Come in Stranger dateert uit 1958 en is een opname van de beroemde Sun Studio Sessions. Gebruikt als tune van aflevering 5 van Desperate Housewives.

Jazz Akkoordenschema's

Jazz is een van de meest populaire vormen van Muziek die wortels uit blues heeft. Als je wilt leren om jazz te spelen, dan is het een goed idee om leren van de basis jazz akkoordenschema's. Er zijn vele progressies gebruikt in jazz. Dit artikel gaat over de meest voorkomende jazz akkoorden.

II-VI progressie

Een van de meest gebruikte jazz Akkoordenschema is de II-VI progressie. De meeste akkoorden in de jazz muziek zijn septiemakkoorden, dus elke snaar in deze progressie is een zevende. In de toonsoort C, zouden de akkoorden worden Dm7, G7 en Cmaj7. Als je niet weet hoe naar de zevende akkoorden te spelen, moet je ze zo snel mogelijk leren.
De noten van Dm7 zijn D, F, A en C. De noten van de G7 zijn G, B, D en F.
De noten van Cmaj7 zijn C, E, G en B.

V-ii-I
Nog een van de gemeenschappelijke jazz akkoorden is de V-ii-I. Dit zijn ook septiemakkoorden, maar deze keer in F. De akkoorden speelde die deel uitmaken van deze progressie zijn Cmaj7, Gm7, en Fmaj7. Zoals hierboven vermeld: de noten van de Cmaj7 zijn C, E, G en B.
De noten van zijn Gm7 G, Bb, D en F. Ten slotte is de noten van Fmaj7 zijn F, A, C en E.

I-VI-II-V
Een van de meest geavanceerde jazz accoorden is de I-VI-II-V progressie. Deze keer laten we de progressie spelen in de sleutel van G. De akkoorden voor deze progressie zal worden Gmaj7, Cm7, Am7, en D7.
De noten van Gmaj7 zijn G, B, D en F #.
De noten van Cm7 zijn C, Eb, G en Bb. De noten van Am7 zijn A, C, E en G. Tot slot, de noten van de D7 zijn D, F #, A en C.

Lily Of The West

In onze niet officiele serie "Zo kan het ook" vandaag Lily of the West, een van de krakers uit het repertoire van Gerrit en de Krekels.