Kwintencirkel, Kruizen en Mollen

Kwintencirkel

Met behulp van de kwintencirkel kun je berekenen hoeveel kruizen of mollen er in een majeurtoonladder zitten en bij welke tonen. Ook kun je de kwintencirkel gebruiken om akkoordprogressies te maken. Je kunt de kwintencirkel zien als een horloge met op elk uur een grondtoon van een toonladder of akkoord.

mollen

0 C

kruizen

1 F

G 1

2 Bes

D 2

3 Es

A 3

4 As

E 4

5 Des

B 5

Fis Ges6

Kruizen

Met de klok mee is het een kwintencirkel met toename van kruizen, een verhoging van het septiem met een halve toon in de toonladders. Voorbeeld: Van C naar D worden twee kruizen (Fis en Cis) toegevoegd:

C - D - E - F - G - A - B - C        
                        G - A - B - C - D - E - Fis - G
                                                 D - E - Fis - G - A - B - Cis - D

1e kruis  = Fis
2e kruis  = Cis
3e kruis  = Gis
4e kruis  = Dis
5e kruis  = Ais
6e kruis  = F / Eis

Stel dat ik wil weten hoeveel kruizen in de toonladder van A zitten. Op 3 uur zie ik dat A drie kruizen heeft. Dat zijn de Fis, Cis en de Gis. De oplossing is dus: A - B - Cis - D - E - Fis - Gis - A

Voor de kwintencirkel geldt de volgende ezelsbrug:

Voor het aantal kruizen:	Clara Gaat Dan Altijd Eten Bij Fisite
Voor welke tonen:	Fiste Cisca Gister. Discoplaten Aistend uit een Eisco (=F)

Mollen

Tegen de klok in is het een kwartencirkel met een toename van mollen, een verlaging van de kwart met een halve toon in de toonladders. Voorbeeld: Van C naar Bes worden twee mollen (Bes en Es) toegevoegd:

C - D - E - F - G - A - B - C
                   F - G - A - Bes - C - D - E - F                
Bes - C - D - Es - F - G - A - Bes                                

1e mol  = Bes
2e mol  = Es
3e mol  = As
4e mol  = Des
5e mol  = Ges
6e mol  = Ces / B

Stel dat ik wil weten hoeveel mollen in de toonladder van Bes zitten. Op 10 uur zie ik dat Bes twee mollen heeft. Dat zijn de Bes en de Es. De oplossing is dus: Bes - C - D - Es - F - G - A - Bes

Bob Dylan

Wat doet een Krekel als hij in Parijs is: die bezoekt natuurlijk de tentoonstelling Bob Dylan-l'Explosion Rock 1961-1966. Mooie foto's uit deze periode gemaakt door Daniel Kramer, films met live concerten, maar ook oude gitaren, documenten, etc etc. Voor de echte Dylan-liefhebber een bezoek (tot 15 juli) zeker waard. !

Prachtig museum trouwens, ook voor de permanente tentoonstelling. En o ja: wat doet een Krekel als hij tussen 6 oktober 2012 en 20 januari 2013 in Parijs is ? Dan is er een tentoonstelling in hetzelfde museum over Django Reinhardt.

Sander's Keuze: J.J. Cale

Gewoon lekkere muziek met een chagrijnig hoofd, een blonde sidekick en een techniek geheel in de stijl van de Krekels.

Les Baroques

Gerard Schoenaker zang, Frank Muyser gitaar, mondharmonica, sax, Hans van Emden sologitaar, elektrische balalaika, René Krijnen orgel, piano, klavecimbel, Robin Muyser basgitaar, Raymond van Geytenbeek drums, zang.
Deze formatie uit Baarn speelde al vanaf 1959 onder de namen Modern Teenage Quartet en Hurricane Combo. Bekendheid werd pas verkregen in 1965 toen de bandnaam werd gewijzigd in Les Baroques. Zanger in die periode was Gerard Schoenaker (Gary O' Shannon).


De band viel op door een gevarieerd repertoire van o.a. rhythm and blues, folk, rock en popmuziek. Ook op de plaat kenmerkte de groep zich door veelzijdigheid. Er werd gewerkt met voor die tijd ongebruikelijke instrumenten zoals banjo, balalaika en klavecimbel. Opvallend was ook het gebruik van de fagot in de tweede single Such a cad. Op het repertoire stonden, naast de vele eigen composities, nummers van Them en The Animals. Vooral de eerste vier singles en de lp uit 1966 hebben de reputatie van Les Baroques gevestigd.









In juni 1965 werd Silky, de eerste single, uitgebracht. De plaat had geen succes. De band bouwde door de vele optredens in Nederland en Duitsland wel al een goede livereputatie op. In de winter van 1965/1966 speelde Les Baroques een hoofdrol in de film Brake Down van Frans Rühl met o.a. een uitvoering van het nummer Such a Cad, dat tegelijkertijd (februari 1966) als single verscheen. De plaat, geproduceerd door Rob Out, werd uiteindelijk de grootste hit van Les Baroques en stond 16 weken in de top 40 met de 8ste plaats als hoogste notering. De volgende single I know/She's mine werd in april 1966 uitgebracht en opnieuw werd de Top 40 gehaald. Op dat moment behoorde de band tot de top van de Nederlandse popmuziek. De band was zeer succesvol en er waren tv-optredens. In 1966 trad de groep op bij het Grand Gala du Disque.In september 1966 verliet Gerard Schoenaker de band (militaire dienst). Zijn vervanger was Michel van Dijk (The Minds, The Mads en James Mean). De eerste single van Les Baroques met de nieuwe zanger, Working on a Tsjing Tsjang, stond in het begin van 1967 slechts één week in de Top 40. Van de vier singles die daarna nog verschenen, werd alleen Bottle Party een klein succes.



Aan het eind van de jaren zestig viel Les Baroques langzaam uit elkaar. Gitarist Hans van Emden, die niet meer in het openbaar wilde optreden, verliet de band in 1967. Onzichtbaar voor het publiek speelde hij zijn laatste concerten mee. Frank Muyser vertrok na hem en daarmee verloor de band zijn manager. In 1968 voegde gitarist Ferdy Karmelk zich bij de band. Daarna vertrokken echter achtereenvolgens René Krijnen, Robin Muyser en Raymond van Geytenbeek. Dit betekende het einde van Les Baroques. Na alle bezettingswisselingen waren in 1969 nog slechts drie bandleden over, die doorgingen onder de naam Island: John Dankmeyer, Bart ter Laak en Ferdy Karmelk. Michel van Dijk zong in 1969 en 1970 bij Ekseption. Gerard Schoenaker richtte na zijn diensttijd met Ferry Maat The Gary O' Shannon Group op.

Buranovskiye Babushki Eurovision 2012

Als opwarmertje voor het komende songfestival dat deze maand plaats zal vinden  laat ik je graag de Russische inzending zien.




Русланд 12 пунтен  !!

Graag uw aandacht voor...

De Afrikaanse panfluit

Helaas heeft onze site nog geen bezoekers uit Afrika ontvangen. Misschien dat onderstaand artikel hierin wat verandering kan brengen.



Het mag enigszins verwonderlijk lijken maar ook in Bantoe-Afrika treffen we een versie aan van de panfluit, die wij vanuit onze Europese cultuur eerder linken aan de volksmuziekculturen uit Latijns-Amerika, Oceanië en Centraal-Europa. We mogen aannemen dat de aanwezigheid van de panfluit in Centraal- en Zuidelijk Afrika als een oorspronkelijk gegeven mag gezien worden en niet als een inbreng van buitenaf. Opvallend is wel dat de gerenommeerde encyclopedie ( New Grove Dictionnary of Musical Instruments - trefwoord “panpipes”) geen gewag maakt van het bestaan van de panfluit in deze regio van de wereld.

De Afrikaanse panfluit is qua bouw en structuur te vergelijken met de panfluiten elders in de wereld, wordt op dezelfde wijze gespeeld en treedt meestal op in ensembles van meerdere panfluiten. Bij de Salampasu (Congo - Kasai) registreerden wij de misengu-dans waarbij verschillende exemplaren werden bespeeld door de dansers, op hun beurt begeleid door trommels en xylofonen. Ook bij de Luba (Congo - Katanga) konden we dertig jaar geleden het spel op de panfluit op band vastleggen. Typisch was dat ook hier verschillende fluiten samen speelden en dat uit oude foto’s kan worden afgeleid dat elke panfluit bestaat uit 7 à 8 bamboepijpjes. Bij de exemplaren die in de organologische collectie van het KMMA worden bewaard varieert het aantal bamboebuisjes van 4 tot 10.

1962 ♫ ♫ James Brown

James Joseph Brown (Barnwell, 3 mei 1933 - Atlanta, 25 december 2006), algemeen bekend als "The Godfather of Soul" en "The Hardest Working Man in Show Business", was een Grammy Award-winnende Amerikaanse entertainer. Brown wordt gezien als één van de belangrijkste en meest controversiële figuren uit de 20e eeuw en de ontwikkeling van de soulmuziek. Hij wordt tevens gezien als de medegrondlegger van het funkgenre.



of uit ons JaarThema 1962:


In het Apollo Theatre in Harlem New York wordt op 24 oktober 1962 het legendarische album Live at the Apollo opgenomen.Dit is de eerste R&B langspeelplaat waarvan er miljoenen op de toonbank gaan.

CCC Inc.

Ook zo genoten de documentaire over CCC Inc. dinsdag 1 mei bij Het Uur van de Wolf. ?

De Nederlandse folk- en bluesband CCC Inc. heeft nooit een hit gescoord., maar geniet een solide culstatus. CCC Inc. stond in 1970 als enige Nederlandse band op het hoofdpodium van het Holland Pop Festival in Kralingen, het Nederlandse Woodstock, tussen bands als Jefferson Airplane, The Byrds en Pink Floyd. CCC Inc. was de openingsact van popzaal Paradiso en bracht bekende namen voort: Ernst Jansz (ex-Doe Maar), Joost Belinfante (zanger van het nummer "Nederwiet") , Huib Schreurs (ex-directeur van Paradiso) en Jaap van Beusekom (ex-directeur van het Nationaal Pop Instituut). De grijzende en kalende heren geven nog geregeld concerten.
In 1969 verhuisden de bandleden uit de Randstad naar een oude boerderij in het Noord-Brabantse dorpje Neerkant om er in vrijheid te kunnen wonen en musiceren. De komst van dat 'langharige tuig' veroorzaakte opschudding onder de katholieke dorpsbevolking. Sommige dorpelingen dachten dat de communale levensstijl van de bandleden zich ook tot hun seksleven uitstrekte. In tegenstelling tot wat verhitte dorpsroddels over 'soppende matrassen'  beweerden, hadden de bandleden en hun vrouwen hun eigen kamers en verschilde het leven in commune niet zo veel van een 'gewone' huishouding. Om het ijs te breken stelde de band de boerderij open voor de dorpsbewoners , zodat die konden zien hoe het er in werkelijkheid aan toe ging. En na een gratis concert met meneer pastoor en zijn vier nonnnen op de eerste rij hoorde de band er helemaal bij.

The Civil Wars

Veel aandacht in de media voor het duo The Civil Wars, het 'countryfolk'  duo Joy Williams en John Paul White.
Hieronder 2 clipjes: You are my Sunshine, een wat andere versie dan die van De Krekels en een optreden in het optreden Later with Jools Holland, waarin ze Billie Jean ten gehore brengen.