zondag 17 juni 2012

Johnny Cash top 50 (36,37,38)

Understand Your Man, zijn eerste single in 1964, staat op het album I Walk The Line.
Geschreven door Cash zelf. Op het album zijn ook te horen
Johnny Cash - Vocals, Guitar Luther Perkins - Lead Guitar Norman Blake - Acoustic Guitar/Dobro Bob Johnson, Jack Clement - Rhythm Guitar Marshall Grant - Bass W.S. Holland - Drums Bill Pursell - Piano
Don Helms - Steel Karl Garvin, Bill McElhiney - Trumpet Rufus Long - Flute The Carter Family - Background Vocals



Zijn hit van eind 1961, Tennessee Flat Top Box, staat op nummer 37 van de Cash top 50.
Verscheen als track op het verzamelalbum Ring of Fire:The Best of Johnny Cash.
Geschreven door Cash zelf.



It Ain't Me Babe van Bob Dylan werd een hit voor Cash in 1965. Is uitgebracht op het album Orange Blossom Special. Het nummer komt ook voor in de film Walk The Line over het leven van Johnny Cash en werd in de soundtrack uitgevoerd door Joaquin Phoenix en Reese Witherspoon. Cash zelf nam het op met June Carter.

Klik hier voor 39 40 41, 42, 43 44,  45, 46, 47 en 50, 49 en 48.

vrijdag 15 juni 2012

Harmonieleer

Uit een toonladder kun je zeven verschillende akkoorden halen.
Deze akkoorden passen automatisch bij elkaar. Dat noemen we een toonsoort.

Spelen we in de toonsoort C, dan gebruiken we de C toonladder:
C- D- E- F- G- A- B- C
Akkoorden bestaan uit drie tonen bestaan, namelijk de grondtoon, de terts (groot bij
majeur, klein bij mineur) en de kwint. Sla je een toon in de toonladder over dan krijg je tertsen:
C- D- E- F- G- A- B- C-

C - E is een grote terts, E - G een kleine. C-E-G vormen samen het C-akkoord.
Je kunt ook op D beginnen:
C- D- E- F- G- A- B- C-
D grondtoon F terts A kwint
Omdat D-F een kleine terts is (anderhalve toon) = D-F-A een Dmineur-akkoord.
Zo kun je op alle tonen van de toonladder akkoorden bouwen, die we 'trappen' noemen. Zo ontstaan er
zeven trappen:
De eerste trap: C-E-G = een C akkoord
De tweede trap: D-F-A = een D mineur akkoord
De derde trap: E-G-B = een E mineur akkoord
De vierde trap: F-A-C = een F akkoord
De vijfde trap: G-B-D = een G akkoord
De zesde trap: A-C-E = een A mineur akkoord
De zevende trap: B-D-F = een B mineur akkoord (met verlaagde kwint)
De eerste, vierde en vijfde trap zijn majeur, de rest is mineur.
De majeur akkoorden zijn de hoofdakkoorden. Bijna alle blues en rocknummers bestaan uit deze drie,
belangrijke akkoorden. Je kunt stellen dat tachtig procent van alle muziek is opgebouwd of gecomponeerd
met deze drie hoofdakkoorden.
Ervaren muzikanten weten dat en gebruiken deze kennis om snel
nummers uit te zoeken.
Staat een nummer in de toonsoort C, dan zullen de belangrijkste
akkoorden C, F en G zijn (de eerste, vierde en vijfde trap).
In G zijn dat: G, C en D In A zijn dat A, D en E etc.




woensdag 13 juni 2012

Nederbiet

Nederbiet is de muziek van Nederlandse bands in de periode 1964-1969. Het is een samensmelting van de Indorock en de muziek die opgepikt wordt uit Engeland. Gitaren spelen een belangrijke rol in de Nederbiet. Die kent haar bloeiperiode tussen 1964-1968; misschien wel de meest creatieve uit de Nederlandse popmuziekgeschiedenis.
Aan het begin van de jaren zestig wordt er door jongeren al volop muziek gemaakt in ons land. Onder invloed van veel jonge Indonesische muzikanten is er zelfs sprake van een echte rockrevolutie; de Indorock. Vanaf 1963 wordt Nederland overspoeld door muziek uit Groot-Brittannië. The Beatles, The Kinks en The Rolling Stones veroveren ons land en dat heeft gevolgen voor de Nederlandse muziekscene. Overal worden beatbands opgericht en bijna iedere stad of dorp heeft z´n plaatselijke beatgroep. Het gaat meestal om viermansformaties, die de Merseysound imiteren. Maar omdat dankzij de Indorock al een warme belangstelling bestaat voor de Amerikaanse rock 'n' roll en blues, worden die invloeden als vanzelf in de sound geïntegreerd. De Nederbiet kent rond 1965 twee grote broedplaatsen. Allereerst is daar Den Haag. Daar hebben drie bands het voor het zeggen. The Golden Earrings, The Motions en Q65. die groepen staan dan aan het begin van hun glansrijke carrières. In Amsterdam zijn ZZ & De Maskers, bedacht door Bob Bouber, al sterren van internationale allure. Ze hebben dan al een hit achter de rug met Dracula en spelen in Engeland de zalen plat. Ook The Outsiders van Wally Tax boeren in die dagen goed.



Dat Nederbiet in Den Haag echt kan wortelen heeft te maken met een aantal factoren. Allereerst is er natuurlijk het grote talent van enkele muzikanten. Maar het pionierswerk van Fred Haayen is minstens zo belangrijk. De magazijnbediende van de lokale vestiging van Polydor haalt een aantal acts bij het label en zorgt voor ongekende successen, ook internationaal. Daardoor storten de andere platenmaatschappijen zich op alles en iedereen dat een gitaar vasthoudt. Airplay is er genoeg, want zeezender Radio Veronica duikt op de Nederlandse producties, al dan niet geholpen door douceurtjes van de labels. Feit is in ieder geval wel dat veel DJ´s van het station op de één of andere manier betrokken zijn bij veel bands. Tenslotte zorgen de nieuwe muzikanten ook nog eens voor een (kleine) economische impuls, vooral omdat er veel aan hun doelgroep, de jongeren, te verdienen valt.
Op muzikaal vlak gaat het rond 1967 prima met de Nederbeat. Nieuwe talenten dienen zich aan. Vooral de Haagse school doet het goed met successen voor The Shoes, Tee-Set en Sandy Coast. Robbie van Leeuwen heeft dan The Motions vaarwel gezegd en begint een tweede, zeer succesvolle carrière met Shocking Blue. Het noorden levert een bijdrage met The RO-D-YS en het Amsterdamse Het van Bob Bouber scoort twee Nederlandstalige hits. Na 1968 verliest de Nederbiet het rauwe karakter. Er wordt, soms tot vervelends toe, geëxperimenteerd en onder invloed van geestverruimende middelen gaan veel bands op de psychedelische toer.



Aan het begin van de jaren tachtig komt een aantal Haagse Nederbiet-bands opnieuw bijeen voor een reünie, de Haagse Beatnach. Het is het begin van een trend, want tot op de dag van vandaag herrijzen Nederbiet-acts bij bosjes, overigens maar zelden in de originele bezetting. In 1986 verschijnt er in Amerika een Nederbiet-verzamelplaat. Want vooral in het underground-circuit en op de College Radio-stations is het genre populair. De Amerikaanse bands The Lyres en Nirvana coveren songs van The Outsiders en Shocking Blue. De uitgave van de verzamelbox Beat, Bluf & Branie door Hunter Music in 2002 luidt een herwaardering voor de Nederlandse beatmuziek in. De box is een verkoopsucces. Vanaf dat moment raakt ook de term Nederbiet in zwang. Vanaf 2003 zijn in het clubcircuit de Nederbietels te zien, die uitsluitend werk uit die periode coveren.

maandag 11 juni 2012

1962 ♫ ♫ Howlin' Wolf


"Shake for me" is een song van de in 1962 verschenen lp "Howlin' Wolf", ook genaamd "The Rockin' Chair Album" n.a.v. de illustratie van de hoes. Deze opname, met een heerlijke aankondiging, is uit 1964 van The American Folk Blues Festival.


zaterdag 9 juni 2012

Lou Reed

Zijn overmatig druggebruik (“Heroin. Be the death of me”) brengt Lou Reed in de jaren zeventig op de tweede plaats op de dodenlijst van artiesten die snel zullen komen te gaan –Keith Richards van The Rolling Stones staat onbedreigd op 1- maar intussen heeft ome Lou toch maar netjes de kaap van de 70 bereikt.
Met het ouder worden, wordt een mens milder, maar Lou Reed heeft op gezegende leeftijd zijn status van controversieel artiest toch weten te behouden.

Cultfiguur door The Velvet Underground, de band die hij met John Cale opricht en die vooral door latere generaties een inspiratiebron wordt genoemd, maar in zijn tijd beroemder is omwille van de connectie met Andy Warhol en de door Warhol ontworpen hoes “met de banaan”. Twee ego’s in 1 band is er minstens één teveel en The Velvet Underground is geen lang leven beschoren. Ook een reünietournee in de jaren negentig eindigt in onderlinge ruzie tussen Cale en Reed, nog voor hij goed en wel begonnen is.
Op het repertoire van Gerrit en de Krekels: Perfect Day.

donderdag 7 juni 2012

Hava Nagila



Nick Tacu op panfluit
Hava nagila, hava nagila, hava nagila, ve nisjmechah .
Hava nagila, hava nagila, hava nagila, ve nisjmechah .
Hava naranana, hava naranana, hava naranana, ve nisjmechah
oeroe achiem, oeroe achiem, oeroe achiem, belev sameach

achiem = broeders (ach is broer, ach shelie = achi -mijn broer- achiem is meervoud)

En nog een versie

dinsdag 5 juni 2012

Venusovergang

In Februari 1970 staat Venus van de Haagse band Shocking Blue op de nummer 1 van de Amerikaanse Billboardcharts. Het is daarmee de eerste Nederlandse plaat die de top van de Amerikaanse hitparade haalt. De leden van Shocking Blue worden benoemd tot ereburgers van Den Haag.
Venus wordt gezongen door de mysterieuze Mariska Veres, destijds de koningin van de Nederlandse rockscene en is helaas te vroeg overleden in 2006. Gitarist/zanger Robbie van Leeuwen is de componist van het liedje, dat – zo blijkt later – verdacht veel blijkt te lijken op The Banjo Song van The Big 3 uit 1964.
Maar Venus is ook een klassieker, die nog twee keer de Amerikaanse nummer 1 weet te halen: in 1981 als intro van Stars On 45 en in 1986 in een cover van de Engelse meidenband Bananarama. Venus is daarmee het enige nummer dat in de VS in drie verschillende versies op nummer 1 komt.




maandag 4 juni 2012

Paul Simon - Graceland

Paul Simon brengt zijn album Graceland opnieuw uit.
De vernieuwde versie van zijn klassieker uit 1986 komt vandaag, 5 juni,  uit op onder meer cd, dvd en lp.

Dat heeft de zanger op zijn website bekendgemaakt.
Naar aanleiding van het 25-jarig jubileum van de plaat zijn de nummers opgepoetst en afgestoft.



Ook staan er op de lp drie extra nummers en zijn er op de cd vijf bonustracks te vinden. Daarnaast komt er een dvd uit van een documentaire over de 70-jarige Paul Simon. In de film reist de zanger terug naar Zuid-Afrika, waar hij Graceland in 1985 opnam. Van het album zijn hits als You Can Call Me Al en The Boy in the Bubble afkomstig.Paul Simon toert ook om het jubileum van zijn album te vieren. Zo staat de muziekveteraan op 18 juli in de Amsterdamse Ziggo Dome.


zondag 3 juni 2012

Sonny Terry

Saunders Terrell (1911-1986), beter bekend onder zijn artiestennaam Sonny Terry, was een Amerikaans bluesmuzikant.

Terrell speelde voornamelijk mondharmonica, en combineerde zijn blaastechniek met typische stemgeluiden. Op jonge leeftijd werd hij, als gevolg van diverse ongevallen, nagenoeg blind. Hij werkte met Blind Boy Fuller, en na diens dood met Brownie McGhee, waarmee hij tot in de jaren zeventig populariteit genoot. Tijdens de opleving van de folk- en bluesmuziek in de jaren zestig waren Terrell en McGhee graag geziene gasten bij concerten en festivals, en zij werkten samen met artiesten en producenten uit die tijd als Woody Guthrie, Lead Belly, Pete Seeger, Champion Jack Dupree, Blind Gary Davis, Mississippi John Hurt, Big Bill Broonzy en Moe Asch.

vrijdag 1 juni 2012

Ron Wood en Charlie Watts



Deze week 2 Stones verjaardagen.
Op 1 juni 1947 werd Ronald David Wood geboren, op 2 juni 1941 Charles Robert Watts.
Eind 2011 werd in het televisieprogramma Top2000 a GoGo een dubbelinterview uitgezonden met de beide heren. En ze waren in een goeie bui !