Bird Dog

Bye bye love, met die single begon voor de broers Don en Phil Everly in 1957 het grote hitavontuur. Het zou tot in 1984 standhouden, goed voor 15 Amerikaanse top tien hits.
Hun eerste plaatje namen ze al in 1955 op nadat Chet Atkins hen in Nashville had uitgenodigd. Country lag als genre zo’n beetje voor de hand. Een belangrijke stap in hun carrière werd gezet toen ze twee jaar later de sprong waagden naar Cadence Records, een dynamische platenfirma onder aanvoering van Archie Blyer. Met Bye bye love scoorden ze in 1957 een dikke hit, eindigde tweede in de Amerikaanse charts met nog datzelfde jaar hun allereerste nummer één Wake up little Suzie. Met All I have to do is dream stonden ze het jaar daarop opnieuw bovenaan Billboard’s Hot One Hundred genoteerd.
Wake up little Suzie was geschreven door het echtpaar Felice en Boudleaux Bryant. Ze leverden The Everly Brothers ook All I have to do is dream. Felice en Boudleaux kenden het klappen van de muzikale zweep. Felice was een gevierde zangeres die aardig wat crochetwedstrijden had gewonnen, zangwedstrijden op zoek naar nieuw talent. Boudleaux wou dolgraag violist worden in een strijkorkest. Ze huwden in 1945 en ontdekten snel dat ze samen vlot en gemakkelijk liedjes konden schrijven. Hun eerste hit Country Boy penden ze in 1949 voor Little Jimmy Dickens. Ze leverden ook hits aan Eddie Arnold en Joe Smith alvorens The Everly Brothers aan bod kwamen.
Met Bird dog wou Boudleaux eens iets anders uitproberen, het moest uniek klinken. In het boek The Everly Brothers: walk right back, zei hij daarover het volgende: ” I was trying to get an idea for something really novel and unique for the boys, and I remember that my father had an expression that he used when he saw somebody that was just a little bit pleasantly off. You know, a sort of a character. He would say ‘ he’s a bird’ and I thought, let’s see, he’s a bird… he’s a bird… and then it hit me, that the antithesis of that would be ‘ he’s a dog’. He’s a no-good. And then the two things fell together- he’s a bird dog-and that was it.”
In 1958 was er op de Amerikaanse tv een spotje dat reclame maakte voor Nestle, de Nestle Puppet Dog Farfel. Archie Blyer wou de acteur die zijn stem leende voor Dog Farfel inhuren om tijdens de opname van Bird dog te gebruiken, maar gelukkig konden Don en Phil hem dat uit zijn hoofd praten. De 28ste juli 1958 trekken Don en Phil naar de studio om het nummer in te blikken. 15 takes zijn er nodig om de juiste versie op band te zetten. Na de opname hadden The Everly’s niet veel zin om het nummer op single uit te brengen, maar Felice en Boudleaux kunnen hen toch overtuigen. De vierde augustus wordt Bird dog op 45 toeren uitgebracht. De 15de september staat Bird dog op de tweede plaats in de Amerikaanse top honderd te blaffen, maar ondanks dat lawaai geraakt hij niet hoger, want Domenico Modugno staat op één te kwelen. Volare is een van de weinige Europese hits die in Amerika op één zouden geraken. En nadat Modugno het voor bekeken houdt, worden Don en Phil voorbij gestoken door een ijzersterke Tommy Edwards met It’s all in the game.
Bird dog zou ook op de tweede plaats in de Engelse top veertig belanden nadat ze net voordien op één hadden gestaan met All I have to do is dream. Die hoogste plaats zouden Don en Phil iets later opnieuw inpalmen met singles als Cathy’s clown, Walk right back en Temptation. In de Nederlandse top veertig belandde Bird dog op de derde plaats. Bij onze noorderburen zouden The Everly Brothers nooit op één geraken, wel op twee met Till I kissed you in 1959 en met Temptation in 1961. In  het jaar van de Expo schoten Don en Phil met Bird dog in de Belgische top dertig naar de achtste plaats. We zouden The Everly Brothers nooit echt aan ons hart drukken, want een top tien hit heeft er voor de beide broers hier bij ons nooit ingezeten, ook niet toen Paul McCartney voor hen in 1984 On the wings of a nightingale schreef.

Op de Amerikaanse singelversie van Bird dog stond op de b-kant het niet onaardige Devoted to you dat ook een hit zou worden. Voor dat nummer zat er een tiende plaats in de top honderd in. De daaropvolgende single Problems werd net als Bird dog met een tweede plaats beloond, maar stilaan kwamen er barsten in hun relatie met Cadence Records. Don en Phil werden onderbetaald en ze mochten zelf niet creatief voor de dag komen. De kip met de gouden eieren dook op toen Warner Brothers hun een bod deed van 1 miljoen dollar, een contract dat hun de garantie bood om de komende tien jaar op muzikale rozen te zitten!

Before the next teardrop falls

Je zal maar jarenlang zingen en platen opnemen en niet bekender worden dan je buurman die elke dag hondstrouw naar kantoor sloft. Ik overdrijf misschien een beetje, maar de carrière van Freddy Fender – smoorverliefd op zijn Fender-gitaar, vandaar zijn artiestennaam – kon je in de jaren zestig en een groot deel van de jaren zeventig bezwaarlijk denderend noemen. In San Benito in Texas waar hij de 4de juni 1937 geboren werd, kenden ze hem als de zanger van liedjes die een mix waren van r&b en Tex -Mex -muziek, muziek die in het grensgebied Texas en Mexico wordt gespeeld.

Op zijn elfde begon hij met zingen en gitaarspelen. Hij speelde vooral de countryliedjes na die hij over de radio hoorde. Op zijn zestiende trad hij op in diverse lokale clubs, ging nadien bij de marine om na zijn legerdienst een orkestje op te richten zodat hijna een tijdje het merendeel van de Texaanse kroegen uit zijn blote hoofd kende.

Iets later slaagt hij er in een platendeal af te sluiten bij Falcon Records en brengt ondermeer een Spaanse versie uit van de Elvis’ klassieker Don’t be cruel. Het wordt een hit dankzij de airplay die hij krijgt. Ook de single Wasted days and wasted nights doet het goed. Hij zou dat nummer in de jaren zeventig opnieuw opnemen.

Zijn carrière liep niet over rozen. Hij geraakte meermaals betrokken bij vechtpartijen. Tijdens een optreden in Baton Rouge wordt hij zogenaamd betrapt op het bezit van dope en veroordeeld tot vijf jaar gevangenschap, waarvan hij er drie uitzit. Nadien pikt Freddy Fender, die eigenlijk Baldemar Huerta heet, gewoon de rode draad weer op. Na zijn gevangenschap keert Freddy naar Texas terug waar hij een tijdje als technicus bij een platenfirma gaat werken. Iets later vinden we hem als zanger terug in New Orleans bij Poppa Joe in Bourbon Street. Omdat hij graag iets wou doen voor al die jonge mensen die onbezonnen in de gevangenis terechtkwamen, gaat hij in 1970 sociologie studeren. Hij wist tenminste waar het over ging. Om geld te verdienen wordt hij parttime mechanieker. Een jaar later ontmoet hij producer Huey P. Meaux, een levende legende in Texas en Louisiana. Die had ondermeer hits geleverd aan Joe Barry en Barbara Lynn. In Houston had Meaux zijn eigen studio gebouwd Sugar Hill Studios. Meaux had ook twee eigenplatenlabels: Crazy Cajun en Starlite. Een van de eerste songs die ze opnemen is Before the next teardrop falls geschreven door Vivian Keith en Ben Peters. Dat liedje was eerder al een countryhit geweest voor Lena Martell. Toen Freddy het liedje ging inzingen, stond het na een paar minuten al op band. De instrumentale begeleiding was namelijk al een tijdje eerder ingeblikt. Het meest opvallende is dat het liedje deels in het Spaans, deels in het Engels wordt gezongen.

Meaux brengt de song het eerst uit op zijn Crazy Cajun label om het nadien nationaal te laten verdelen door Dot. Iedereen keek wat verbaasd op wanneer de single niet alleen een hit werd in het countrymilieu, maar ook een poppubliek aansprak. De 31ste mei 1975 klom Freddy Fender, nadat Earth, Wind and Fire met Shining Star een plaatsje opschoven, naar de eerste plek in de Amerikaanse top honderd.
Vreemd genoeg sloeg Before the next teardrop falls niet aan in Engeland. Niet één single van Fender geraakte daar trouwens ooit in de top veertig. In Nederland daarentegen klom Fender in de zomer van 1975 naar de zesde plaats van de top veertig. Hij zou daar twee maanden later opnieuw opduiken, deze keer met zijn volgende hitsingle Wasted days en wasted nights, een remake van een oude hit die hij al in de jaren vijftig had opgenomen. Before the next teardrop falls zou ook een hit worden in Canada, en Nieuw-Zeeland. Fender zou nadien nog meerdere, zij het eerder bescheiden hits scoren met ondermeer Secret love, Vaya con Dios, Since I met you baby en Yours.

Het was voor Freddy Fender niet gemakkelijk na al die jaren van tegenslag aan het succes gewoon te geraken. Alcohol en drugs gaan zijn leven domineren. In 1985 laat hij zich behandelen in een ontwenningskliniek. Twee jaar later duikt hij op aan zijde van Robert Redford in de film The Milagro Beanfield War.

De 14de oktober 2006 overlijdt Freddy Fender aan de gevolgen van longkanker. Hij is dan 69.

Fender heeft een ster op de Walk of Fame Europe in Rotterdam.

The Story of The Beatles, deel 5

1966 begint weer met een Beatles-huwelijk: George trouwt op 21 januari met Patti Boyd, die hij twee jaar eerder bij de filmopnamen van ‘A Hard Day’s Night’ ontmoette. De single ‘Michelle’ / ‘Girl’ (van de elpee ‘Rubber Soul’) wordt wereldwijd een nummer 1-hit, maar de groep begint onvermoeid aan de opnamen voor de nieuwe elpee die drie maanden duren. Op 1 mei geven The Beatles met het New Musical Express Poll Winnersconcert hun laatste live-optreden in Engeland. Op 10 juni komt de single ‘Paperback writer’ / ‘Rain’ uit en op dezelfde dag verschijnt in de Verenigde Staten de verzamelelpee ‘Yesterday and Today’; de hoes toont The Beatles in slagersjassen met stukken vlees en onthoofde poppen; wegens gebrek aan smaak wordt de hoes vrijwel onmiddellijk vervangen door een andere. En de kritiek wordt heviger.

In Japan regent het protesten wanneer The Beatles als eerste popgroep optreden in de Nippon Budokan Hall in Tokio. Erger wordt het in Manilla, de Filippijnen, waar een enthousiaste menigte The Beatles op 3 juli aanvankelijk hartelijk verwelkomt op het vliegveld; nog geen dag later echter worden de jongens bijna letterlijk het land uitgeslagen als blijkt dat ze een uitnodiging voor de lunch van Imelda Marcos, de vrouw van de president, hebben genegeerd. Maar het ergste moet nog komen: op 31 juli plaatst een Amerikaans blad een interview met John Lennon dat enkele maanden eerder al in Engeland was gepubliceerd, waarin hij zegt dat The Beatles op dat moment populairder zijn dan Jezus Christus; de reactie van het Amerikaanse volk is furieus: overal vinden openbare Beatlesplatenverbrandingen plaats en veel radiostations boycotten Beatlesplaten.

Na het verschijnen van de zevende elpee ‘Revolver’ en de single ‘Yellow Submarine’ / ‘Eleanor Rigby’ reizen The Beatles half augustus ondanks alle ophef naar Amerika voor hun - naar later zal blijken - laatste toernee; bij aankomst legt John een persverklaring af dat zijn uitspraken niet zo bedoeld waren. Het optreden in het Candlestick Park in San Francisco op 29 augustus 1966 zal later historisch blijken. Het is het laatste officiële concert van The Beatles. Ze hebben inmiddels muzikale ideeën ontwikkeld die niet op het podium kunnen worden uitgevoerd. Zo hebben ze de nummers van ‘Revolver’ als band nooit live uitgevoerd, hoewel deze al tussen de toernees door zijn opgenomen. De groep sluit het tijdperk van toeren en optreden af en houdt zich alleen nog met plaatopnamen bezig. Nadat John als acteur in de satirische oorlogsfilm ‘How I Won The War’ in Spanje een nieuwe ervaring heeft opgedaan (en zelfs zijn beroemde kapsel laat kortwieken) beginnen The Beatles op 24 november met de opnamen van hun achtste elpee.

Als voorproefje verschijnt half februari de single ‘Penny Lane’ / ‘Strawberry Fields Forever’. De psychedelische invloeden die al op ‘Revolver’ te horen waren, zijn vooral op ‘Strawberry Fields’ verder uitgewerkt. De groep is maanden in de studio’s van Abbey Road in Londen aan het opnemen en nadat de plaatopnamen gereed zijn, wordt gewerkt aan de bijzondere hoes voor het album waar The Beatles uiteindelijk op 1 juni 1967 de wereld mee verbijsteren: ‘Sergeant Pepper's Lonely Hearts Club Band’. Meer en meer worden The Beatles ervan verdacht drugs te gebruiken en ze geven dit dan zelf ook toe. Als reactie boycot de BBC ‘A day in the life’ en ‘Lucy in the Sky with Diamonds’ (vanwege de beginletters). Een primeur voor The Beatles vindt op 25 juni plaats, wanneer ze hun nieuwe single ‘All you need is love’ in een via de satelliet wereldwijd uitgezonden tv-programma presenteren. The Beatles zijn op het toppunt van hun roem als het noodlot toeslaat: tijdens een meditatieweekend in Bangor, in Wales, bij de Indiase goeroe Maharishi Mahesh Yogi, krijgen ze op 27 augustus de onheilstijding dat hun manager Brian Epstein dood gevonden is in zijn Londense flat als gevolg van (slaap)middelen in combinatie met alcohol. In feite markeert dit het begin van het einde van The Beatles. Paul McCartney weet de anderen ervan te overtuigen dat werken het beste middel is om dit verlies te verwerken. Hij komt met het idee voor de televisiefilm en plaat ‘Magical Mystery Tour’. In september en oktober gaat de groep met een bont gezelschap in een psychedelisch beschilderde bus door Engeland om de filmopnamen te maken en tussendoor nemen ze in de studio de bijbehorende songs op. Vooruitlopend op de uitzending van de film komt eind november de single ‘Hello Goodbye’ / ‘I am the walrus’ uit, en op 1 december de dubble-ep ‘Magical Mystery Tour’ met bijbehorend fotoboekje. Op tweede kerstdag 1967 zendt de BBC de film ‘Magical Mystery Tour’ (in zwart-wit!) uit. De pers laat de volgende dag niets heel van het nieuwe The Beatles-product, tot diepe teleurstelling van The Beatles zelf.

De Europese hymne

De melodie van het Europese volkslied komt uit de negende symfonie van Ludwig van Beethoven, gecomponeerd in 1823. De tekst erbij is de "Ode an die Freude" van Friedrich von Schiller, geschreven in 1785.
Het vokslied is niet alleen een symbool van de Europese Unie maar van Europa in ruimere zin. Het gedicht "Ode an die Freude" verwoordt het ideaal van een wereld waarin alle mensen broederlijk samenleven, een ideaal waarin Schiller en Beethoven beiden geloofden.

In 1972 nam de Raad van Europa het thema van Beethovens "Ode an die Freude" aan als hymne. In 1985 namen de EU-regeringsleiders het over als officieel volkslied van de Europese Unie. Het Europese volkslied (zonder tekst, in de universele taal van de muziek) is een uitdrukking van de Europese idealen van vrijheid, vrede en solidariteit.

Het Europese volkslied is niet bedoeld om de nationale volksliederen van de EU-landen te verdringen, maar om uiting te geven aan de gemeenschappelijke waarden.

It's Chriiiiistmaaas!

Ambrose Slade maakt op 1 April 1969 hun live debuut in Walsall Town Hall in Walsall, England. Een jaar later wordt de naam, op advies van hun nieuwe manager Chas Chandler (Ex- Bassist The Animals), veranderd in Slade. Vanaf dat moment begint het goed te lopen, en in 1971 breekt Slade door met Get Down And Get With It, een nummer van Little Richard, dat alleen nog maar in Nederland de Top 10 haalt.

Coz I Luv You uit het najaar van 1971 betekent echter ook in Engeland hun doorbraak en er breken gouden tijden voor zanger/gitarist Noddy Holder, gitarist Dave Hill, bassist Jim Lea en drummer Don Powell aan. Met hun buitenissige kleding haken ze in op de dan heersende rage van de glitterrock, maar op het podium bewijzen ze keer op keer meer te zijn dan een teenybopperband. Slade speelt snoeiharde rock & roll waarin de scheur van Noddy Holder het hoogste woord heeft. Het viertal verloochent zijn arbeidersverleden niet: ze weigeren zich als sterren te gedragen.

Het schrijversduo Holder/Lea componeert een groot aantal hits op rij waarin de working class appeal tot uiting komt in de opzettelijk foutieve spelling van de songtitels: Look Wot You Dun, Take Me Bak 'Ome, Mama Weer All Crazee Now, Gudbuy 't Jane ('72), Cum On Feel The Noize, Skweeze Me Pleeze Me, My Friend Stan, Merry Christmas Everybody ('73), Everyday, The Bangin' Man en Far Far Away ('74). Na 1974 neemt het succes af. Op 21 Februari 1992 treedt Slade voor de laatste keer op in de originele samenstelling. Dave Hill en Jimmy Lea toeren sinds 1993 langs de bekende gouwe ouwe festivals als Slade II. Zanger Noddy Holder presenteert sindsdien radioprogramma's.

Stille Nacht

In tegenstelling tot sinterklaasliedjes heeft kerst voor ons Nederlanders geen hoog meezinggehalte. Toch zijn er uitzonderingen zoals Stille Nacht, Heilige Nacht, wereldwijd een van de meest populaire kerstliedjes en in meer dan 300 talen vertaald. Maar waar komt deze traditionele kerstkraker nu precies vandaan?

Stille Nacht is in 1816 ontstaan als een gedicht van Joseph Mohr. Twee jaar later op 24 december 1818 overhandigt Mohr, inmiddels pastor van de Sankt Nikolaus parochie in Oberndorf (nabij Salzburg in Oostenrijk), zijn gedicht aan de organist Franz Xaber Gruber. Hij vraagt hem een melodie te schrijven voor twee solo stemmen en een koor met begeleiding van een gitaar. Gruber gaat aan de slag en diezelfde avond wordt stille nacht tijdens de kerstviering voor het eerst uitgevoerd. Mohr en Gruber zingen onder begeleiding van Mohrs gitaarspel.

De reden waarom specifiek voor een gitaar in plaats van een orgel is gekozen, blijft een mysterie. Er doen veel romantische verhalen de ronde. Het meest voorkomende verhaal stelt dat de kerkorgel kapot was omdat muizen van de balg hadden gegeten.



Stille Nacht blijft na het debuut een aantal jaren in Oberndorf totdat orgelbouwer Karl Mauracher het lied rond 1824/1825 meeneemt naar Tirol. Daar komt het in handen van de familie Strasser die ook als koor optreedt. Zij reizen met het lied jaarmarkten en tentoonstellingen af waardoor Stille Nacht steeds populairder wordt. Een ander familiekoor uit Tirol, de familie Rainer, zingt het lied in 1839 in New York. Op deze wijze verspreidt het zich langzaam over Amerika en Europa. Zo ook in Nederland.

De Nederlandse variant heeft verschillende teksten. De belangrijkste oorzaak hiervan is het geloof. De oorspronkelijke versie is een typisch Rooms kerstlied. De Nederlandse Katholieke versie is dan ook een letterlijke vertaling hiervan maar dat was niets voor de Protestanten. Zodoende schreef J. IJserinkhuijsen rond 1900 voor zijn Evangelisch-Luthers zangkoor een aangepaste versie waarvan de tekst op de eerste regel na weinig gemeen heeft met het Oostenrijkse origineel.

Door het wereldwijde succes van Stille Nacht staat Oberndorf voorgoed op de kaart. De Sankt Nikolaus Kerk is na overstromingen afgebroken, maar op dezelfde plek staat sinds 1937 de Stille Nacht-kapel. Oberndorf is nu een trekpleister voor pelgrims en journalisten die altijd nog geïnteresseerd zijn in de oorsprong van het lied.

Elk jaar komen op 24 december duizenden mensen uit de hele wereld naar de kapel om deel te nemen aan de herdenkingsdienst te ere van Gruber en Mohr.

Hotel California

Je hebt niet veel nodig om een liedje te schrijven. Behalve veel inspiratie natuurlijk, heb je soms aan een gitaar, een stem en een bandrecorder méér dan genoeg om de basis te leggen van wat kan uitgroeien tot een wereldhit.

Zo had Don Felder van The Eagles op zekere dag, zoals wel vaker gebeurde, een lumineus idee. Onderweg met zijn companen Don Henley en Glenn Frey hadden ze al wat bij mekaar geneuried en geschreven. Hij pakt zijn 12-snarige gitaar en speet de begin- en de slotakkoorden van wat de hit Hotel California moest worden. Hij speelt dat akkoordenschema op zijn Teac bandrecorder in en werkt de lyrics verder af samen met Don en Glenn. De song zou een verwijzing zijn naar de vele kunstenaars die in Californië in de jaren zeventig een thuis vonden waar ze zich konden laten meedrijven op de vele kunststromingen die daar hun oorsprong vonden. Velen hielden het er echter maar een tijdje uit een keerden dan weer snel naar huis terug. Het leek alsof Californië voor hen maar een kort verblijf waard was, een soort hotel waar je enkele nachten verbleef.
Maanden later, wanneer The Eagles in de Criteria Studio’s in Miami met de opnamen van hun nieuw album bezig zijn ( ze zouden tussen maart en oktober van 1976 ook aan het album werken in The Record Plant studio in Californië) hebben ze dringend dat liedje nodig. Maar Don heeft de band niet bij waar alles op staat. Het enige dat hij kan doen is naar zijn huis in Los Angeles bellen en aan de huisbewaarster vragen of ze in zijn kantoor niet op zoek kan gaan naar de tape met de ruwe vooropnamen van Hotel California. Eenmaal gevonden, speelt ze die band af over de telefoon, terwijl aan de andere kant Don het liedje opneemt op zijn Sony Walkman. Om maar te zeggen dat moeilijk ook kan.

In ijltempo keert hij naar de studio terug, waar hij samen met Joe Walsh de akkoorden opnieuw instudeert. Producer Bill Szymczyk kan alleen maar geduldig toekijken. Om een lang verhaal kort te maken, The Eagles zijn een beetje verrast over het eindresultaat van Hotel California. Het klinkt verrassend anders dan hun doorsnee songs, eerder een beetje soft en braaf. Met enige aarzeling besluiten zij en hun platenfirma Asylum Records het nummer de 22ste februari 1977 op de markt te brengen met op de b-kant Pretty maids all in a row. Het nummer duurt zo maar liefst zes minuten en dertig seconden, behoorlijk lang voor een single, ook al waren we qua tijdsduur in die tijd al wat gewoon. We horen Don Henley, Glenn Frey, Randy Meisner, Don Felder en Joe Walsh aan het werk in een popsong die tot de beste van de voorbije decennia mag gerekend worden.
Net zoals het tempo van het liedje traag klinkt, klimt de single in datzelfde trage tempo gezapig naar de eerste plaats van Billboard’s Hot One Hundred om daar na tien weken, de 7de mei 1977, aan te belanden nadat ze eerst Glen Campbell en zijn Southern Nights beleefd aan de kant hebben geduwd . Hotel California wordt de vierde grote hit voor The Eagles. Ook hun gelijknamig album is een meevaller. Toch zou Hotel California het maar één week uithouden op die hoogste plek, want Leo Sayer wou op één staan met When I need you.

Hotel California zou de grootste hits in Engeland worden voor The Eagles, waar ze eerder al voorzichtig van zich hadden laten horen met One of these nights, Lyin’ eyes en Take it to the limit. Hotel California bereikte in de Britse top veertig de achtste plaats. In de Nederlandse top veertig zat er voor Hotel California een achtste plaats in nadat New kid in town en One of these nights het daar eerder uitstekend hadden gedaan.

In 1978 sleepten The Eagles voor Hotel California een Grammy Award in de wacht.
Nadat The Eagles hun Hotel California – tournee hadden afgesloten, besloot Randy Meisner, die geen hotel meer voor zijn ogen kon zien, de band de rug toe te keren. Hotel California is volgens critici het beste wat de heren ooit hadden afgeleverd. Nadien bleek het ook niet beter te kunnen. Interne ruzies zorgden er ook voor dat de groep uiteindelijk niet anders kon dan opsplitsen.

Meestergitaristen: Adrian Legg

Adrian Legg (1948, Hackney, Oost Londen) is een gitarist wiens stijl is omschreven als "onmogelijk te categoriseren". Zijn fingerstyle picking techniek is erkend door de lezers van "Guitar Player" die Legg kozen als de beste akoestische fingerstyle speler, vier jaar op een rij van 1993 t/m 1996.

The Lion Sleeps Tonight

The Tokens komen op 18 december 1961 op de eerste plaats van de UK Hitlist met The Lion Sleeps Tonight.

Het origineel van The Lion Sleeps Tonight is van de Zuid-Afrikaan Solomon Linda, die het nummer in 1939 als Mbube Wimoweh (letterlijk: De Leeuw Slaapt) op de plaat zet met de groep The Evening Birds. Muziekinstrumenetn zijn verboden voor zwarte werkers in de townships van Zuid-Afrika, ze zouden ze wel eens kunnen gebruiken als wapen. Zingen is daarom hun enige uitkomst en de manier waarop Linda’s Evening Birds zingen ontketent een hele stroming onder township-jive groepen met als latere exponent de fameuze Ladysmith Black Mambazo, ondermeer bekend van het album Graceland van Paul Simon. 

The Tokens hebben na The Lion Sleeps Tonight geen hit meer. Wel gaan zij verder als succesvolle producers met ondermeer The Chiffons (He’s So Fine, One Fine Day, en Sweet Talkin’ Guy), The Happenings (See You In September en My Mammy) en Dawn (Knock Three Times en Tie A Yellow Ribbon Round The Old Oak Tree).

In Alle Staten: Wyoming

De 51 Amerikaanse staten hebben ieder zo hun eigen favoriete en succesvolle artiest.

In de komende 51 afleveringen komen alle staten aan bod met een kort overzicht van de artiesten die, behalve er geboren zijn, zich het meest met die staat identificeerden. Bekende voorbeelden: Arkansas-Johnny Cash, Californië-Brian Wilson (Beach Boys), Georgia-Ray Charles en Texas-Buddy Holly.

Maar wie vertegenwoordigt Hawaii, Alaska, Florida of New York ?
In deze laatste aflevering:

Wyoming

We eindigen klassiek met de tenor Loren Driscoll (1928-2008). Vanaf de jaren 50 tot ver in de jaren 80 kon men van zijn stem genieten in musicals en opera's.