Op 30 januari 1969 geven The Beatles hun laatste openbare concert. Het wordt een bijzonder optreden. Het wordt gegeven vanaf het dak van het gebouw van Apple Records in Londen.
The Beatles, volgens velen de invloedrijkste band uit de geschiedenis van de popmuziek, worden in de jaren zestig wereldberoemd. Aanvankelijk maakt de muziek van de groep onderdeel uit van de Merseybeat, maar uiteindelijk wordt er een geheel eigen muziekstijl ontwikkeld. De massahysterie rond de band wordt bekend als beatlemania.
Na jaren van enorme successen begint de groep in de loop van de jaren zestig uit elkaar te vallen. Terwijl The Beatles in 1968 bezig zijn met de opnames voor het ‘witte’ dubbelalbum, wordt steeds duidelijker dat de groep definitief uit elkaar gaat vallen. Tot onvrede van John Lennon werpt Paul McCartney zich steeds vaker op als de leider van de groep en aan de andere kant irriteren de andere Beatles zich aan het feit dat Lennon zijn extravagante vriendin Yoko Ono meeneemt naar de studio.
‘I hope we’ve passed the audition’
Op 30 januari geven The Beatles onaangekondigd hun laatste openbare concert. De band speelt, samen met toetsenist Billy Presto, negen takes van vijf liedjes vanaf het dak van Apple Record. Het publiek snapt aanvankelijk niet wat er gebeurt, maar uiteindelijk krijgen steeds meer mensen door dat het The Beatles zijn die optreden. Na 42 minuten wordt het concert uiteindelijk beëindigd door de politie. John Lennon besluit het optreden met de beroemd geworden woorden:
“I’d like to say thank you on behalf of the group and ourselves and I hope we’ve passed the audition.”
Later dat jaar brengen The Beatles nog het album Abbey Road uit. De laatste succesvolle klassieke elpee van de band. John Lennon kondigt kort hierna aan uit de band te willen stappen. het nieuws wordt echter stilgehouden. Na een promotionele fotosessie in september 1969 worden de leden van The Beatles echter niet meer samen gezien.
woensdag 30 januari 2019
Luke Kelly
Luke Kelly, banjo speler bij The Dubliners, overlijdt op 30 januari 1984 aan de gevolgen van een hersentumor.
Luke Kelly wordt geboren op 17 november 1940, en speelt vanaf de oprichting in 1962 bij The Dubliners, een Ierse folkband. De oorspronkelijk naam van The Dubliners is The Ronnie Drew Group, maar deze wordt veranderd in The Dubliners, naar het boek van James Joyce, dat toentertijd werd gelezen door Luke Kelly. De eerste hit voor The Dubliners is Seven Drunken Nights. In 1980 wordt er bij Luke Kelly een hersentumor geconstateerd. Ondanks zijn ziekte probeert Kelly zoveel mogelijk met The Dubliners op te treden, en als dat niet gaat, dan maar een paar nummers meespelen. Luke Kelly is 43 jaar geworden. Na zijn dood wordt het Luke Kelly Memorial Fund voor onderzoek naar hersentumoren opgericht. Regelmatig geven The Dubliners met Special Guests benefietconcerten voor deze stichting.
Luke Kelly wordt geboren op 17 november 1940, en speelt vanaf de oprichting in 1962 bij The Dubliners, een Ierse folkband. De oorspronkelijk naam van The Dubliners is The Ronnie Drew Group, maar deze wordt veranderd in The Dubliners, naar het boek van James Joyce, dat toentertijd werd gelezen door Luke Kelly. De eerste hit voor The Dubliners is Seven Drunken Nights. In 1980 wordt er bij Luke Kelly een hersentumor geconstateerd. Ondanks zijn ziekte probeert Kelly zoveel mogelijk met The Dubliners op te treden, en als dat niet gaat, dan maar een paar nummers meespelen. Luke Kelly is 43 jaar geworden. Na zijn dood wordt het Luke Kelly Memorial Fund voor onderzoek naar hersentumoren opgericht. Regelmatig geven The Dubliners met Special Guests benefietconcerten voor deze stichting.
donderdag 6 december 2018
Roy Kelton Orbison
Tijdens een bezoek aan zijn moeder in Hendersonville in Tennessee overlijdt Roy Orbison op 6 december 1988 aan een hartstilstand.
Roy Kelton Orbison wordt geboren op 23 april 1936 in Vernon in Texas. Roy Orbison brengt zijn jeugd door in het nabij gelegen Wink. Op zijn zesde leert hij gitaar spelen, mede dank zij een vader die zelf amateur-country & western-musicus is. Op zijn achtste treedt hij al op voor de radio en als tiener maakt hij met zijn groep The Wink Westerners opnamen in de studio van Norman Petty. Een van de opnames komt op instigatie van Johnny Cash terecht bij Sam Phillips, eigenaar van het legendarische Sun-label in Memphis en ontdekker van o.a. Elvis Presley en Jerry Lee Lewis. De laatste neemt een van Roy's songs op (Down The Line), evenals The Everly Brothers (Claudette). Zijn eigen eerste plaatje voor het Sun-label is Ooby Dooby (1956).
Orbison maakt diverse opnamen voor Sun en RCA, maar zijn talent komt pas echt goed tot zijn recht als hij in 1959 naar Nashville verkast en onder leiding van Fred Foster voor diens Monument-label gaat opnemen. Al zijn grote hits stammen uit die periode. In 1965 tekent hij bij MGM, waar de hits in eerste instantie blijven doorgaan tot hij eerst zijn vrouw Claudette verliest (in 1966 bij een motorongeluk) en daarna twee van zijn drie kinderen (in 1968 bij een brand). Orbison stort geestelijk in en de jaren zeventig zijn bijzonder zorgelijk voor hem. Halverwege de jaren tachtig laait de belangstelling voor zijn muziek plotseling weer op als In Dreams opklinkt tijdens een sleutelscene in de David Lynch-film Blue Velvet. Sterren als Bruce Springsteen, Elvis Costello en Jackson Browne eren Orbison en zijn songs in een tv-concertspecial, Roy Orbison And Friends, A Black And White Night, die ook als DVD en als Roy Orbison And Friends/A Black And White Night wordt uitgebracht. Platenmaatschappij Virgin biedt hem weer een contract aan en hij vormt samen met o.a. Bob Dylan de supergroep Traveling Wilburys. Zijn nieuwe album Mystery Girl bevat compositorische bijdragen van Costello, Petty, Jeff Lynne, Bono en The Edge van U2 en wordt een eclatant succes.
Helaas mag Orbison dat zelf niet meer beleven, want totaal onverwacht komt aan het einde van het voor hem zo positief verlopen jaar 1988 het bericht dat The Big O in de vroege ochtend van 7 december 1988 aan een hartaanval is bezweken. Postuum heeft hij nog hits met You Got It en She's A Mystery To Me van het album Mystery Girl. Roy Orbison is 52 jaar geworden.
woensdag 5 december 2018
The Rooftop Singers
The Rooftop Singers waren een Amerikaanse folk trio in de vroege jaren 1960, vooral bekend van de monsterhit "Walk Right In”. De groep bestond uit Erik Darling en Bill Svanoe (zang, gitaar) met oud-jazz zangeres Lynne Taylor (zang).
Darling stelde de groep samen in juni 1962 met een doel. Hij wou een up tempo opname mane van de Gus Cannon song “Walk Right In”. Het kerseverse trio nam de song op voor Vanguard Records, met een lichtjes aangepaste tekst (om de risqué blues referenties weg te werken) en met begeleiding van de twelve strings van Eric Darling.
Het werd een van de best verkochte singles voor Vanguard aller tijden.(!)
Er kwam ook een album “Walk Right In” , weer een hit.
De groep speelde op het Newport Folk Festival in 1963. Vanguard bracht verder verscheidene singles uit van de groep waaronder de kleine hit "Tom Cat".
Lynne Taylor gaf onder druk van haar man de groep op en trok zich terug. Ze verliet het trio kort voor hun tweede album (“Good Time”) werd uitgebracht. Darling en Svanoe zochten een vervangster en vonden die in de persoon van Mindy Stuart.
Deze line-up nam het laatste album op, “Rainy River”. Patricia Street verving nog korte tijd Stuart voor de Rooftop Singers formeel ontbonden werden in 1967.
Darling en Street bleven werken als duo in de vroege jaren zeventig.
Lynne Taylor (geboren in 1928) overleed in 1982 op de leeftijd van 54, en Erik Darling overleed op 3 augustus 2008, 74 jaar oud, in Chapel Hill, North Carolina.
Darling stelde de groep samen in juni 1962 met een doel. Hij wou een up tempo opname mane van de Gus Cannon song “Walk Right In”. Het kerseverse trio nam de song op voor Vanguard Records, met een lichtjes aangepaste tekst (om de risqué blues referenties weg te werken) en met begeleiding van de twelve strings van Eric Darling.
Het werd een van de best verkochte singles voor Vanguard aller tijden.(!)
Er kwam ook een album “Walk Right In” , weer een hit.
De groep speelde op het Newport Folk Festival in 1963. Vanguard bracht verder verscheidene singles uit van de groep waaronder de kleine hit "Tom Cat".
Lynne Taylor gaf onder druk van haar man de groep op en trok zich terug. Ze verliet het trio kort voor hun tweede album (“Good Time”) werd uitgebracht. Darling en Svanoe zochten een vervangster en vonden die in de persoon van Mindy Stuart.
Deze line-up nam het laatste album op, “Rainy River”. Patricia Street verving nog korte tijd Stuart voor de Rooftop Singers formeel ontbonden werden in 1967.
Darling en Street bleven werken als duo in de vroege jaren zeventig.
Lynne Taylor (geboren in 1928) overleed in 1982 op de leeftijd van 54, en Erik Darling overleed op 3 augustus 2008, 74 jaar oud, in Chapel Hill, North Carolina.
dinsdag 4 december 2018
Frank Zappa
Frank Vincent Zappa (Baltimore (Maryland), 21 december 1940 – Laurel Canyon (Californië), 4 december 1993) was in de eerste plaats een Amerikaans componist, die ook deel uitmaakte van of de leiding had over verschillende rockgroepen (zoals The Mothers Of Invention); daarnaast was hij een gerespecteerd musicus. Zappa mengde op geheel eigen wijze rockmuziek met psychedelica, jazz, experimentele muziek en eigentijdse klassieke muziek gecombineerd met een grote dosis zelfspot, humor en performance-art.
Zappa begon begin jaren zestig met het maken van muziek. In de beginperiode werkte hij veel samen met Captain Beefheart. Zijn eerste professionele opnamen werden gemaakt voor soundtracks, namelijk de films The World's Greatest Sinner en Run Home Slow. Hij maakte deze opnamen in Studio Z, in Rancho Cucamonga.
Medio jaren zestig werd Zappa lid van The Soul Giants. Hij werd de gitarist van de band. Niet lang daarna werd hij de 'leider', en hernoemde hij de band The Mothers. Ze werden opgemerkt door verschillende platen producers en tekenden bij Verve Records. Ze moesten wel de naam van de band veranderen van The Mothers, naar The Mothers of Invention, omdat mother een afkorting van motherfucker was (in die tijd werden goede muzikanten in het milieu motherfuckers genoemd). In 1966 kwam het eerste album van de band, Freak Out!, uit.
Na 1966, het jaar waarin hij met zijn Mothers of Invention Freak Out! uitbracht, de eerste dubbel-lp in de popgeschiedenis, is Frank Vincent Zappa in een paar jaar tijd berucht en beroemd geworden als popmuzikant, film- en theatermaker, componist, gitarist, maatschappijcriticus en cabaretier – niet noodzakelijkerwijs in die volgorde. Wat hij de wereld te vertellen had is in de eerste plaats vastgelegd op meer dan vijftig cd's, een stroom van releases waaraan hij, ook toen hij ziek was, is blijven werken en waarvan het einde ook nu nog niet in zicht is. Naast een aantal nog niet uitgebrachte albums moeten er in het kelder-archief in Los Angeles – Zappa bewaarde alles – nog stapels banden en partituren liggen.
Zappa was naast rockmuzikant ook een eigentijds klassiek componist. Wat zijn vroege werk betreft kwam dit naar voren in Lumpy Gravy (1967). Daarna bewoog hij zich een aantal jaren meer op jazz- resp. rockterrein, maar Orchestral Favorites (1979) en zijn beide platen met het London Symphony Orchestra (Vol. 1 (1983) en Vol. 2 (1987)) waren weer duidelijk modern-klassieke werken. In 1984 verscheen The Perfect Stranger, waarop Pierre Boulez met zijn Ensemble InterContemporain composities van Zappa uitvoerde.
Naast zijn interesse voor onder anderen Karlheinz Stockhausen, Igor Stravinsky en Anton Webern, is Zappa ook bekend om zijn idolatrie van Edgard Varèse, een modern componist. Zappa was een man van precisie, zeer kritisch voor zichzelf. Hij voerde steeds vernieuwingen door. Hij was de tweede in de popgeschiedenis die een dubbel-lp uitbracht (de eerste was Bob Dylan met Blonde on blonde). Hij produceerde, behalve zijn twee eerste platen, alles zelf, en was een van de eerste muzikanten die op een 4-track opnam, die hij dan nog zelf in elkaar geknutseld had. Zijn muziek laat zich bestempelen als avant-garde. De muzikant was vaak politiek en maatschappijkritisch in zijn teksten, die gekenmerkt worden door hun ironie. Zappa ageerde tegen oorlog, het fundamentalistische geloof en kleinburgerlijkheid, maar ook de popcultuur (hippies, discomuziek enzovoort) bleef niet gespaard. Vooral de media moeten het ontgelden in zijn nummers. Televisie, zo meende hij, is een gevaarlijke propagandamachine. Dit is te horen in zijn nummer I'm the slime uit 1973.
Naarmate hij ouder werd legde hij zich steeds meer op het componeren toe. Tot een van zijn klassiek-moderne hoogtepunten kan "The Yellow Shark" (1993) gerekend worden, de laatste cd die hij bij zijn leven maakte, waarop het Duitse Ensemble Modern werk van hem speelt, door hemzelf gedirigeerd. Een jaar later werd Civilization, Phaze III uitgebracht, waarmee hij tot zijn dood in 1993 bezig was.
Zappa begon begin jaren zestig met het maken van muziek. In de beginperiode werkte hij veel samen met Captain Beefheart. Zijn eerste professionele opnamen werden gemaakt voor soundtracks, namelijk de films The World's Greatest Sinner en Run Home Slow. Hij maakte deze opnamen in Studio Z, in Rancho Cucamonga.
Medio jaren zestig werd Zappa lid van The Soul Giants. Hij werd de gitarist van de band. Niet lang daarna werd hij de 'leider', en hernoemde hij de band The Mothers. Ze werden opgemerkt door verschillende platen producers en tekenden bij Verve Records. Ze moesten wel de naam van de band veranderen van The Mothers, naar The Mothers of Invention, omdat mother een afkorting van motherfucker was (in die tijd werden goede muzikanten in het milieu motherfuckers genoemd). In 1966 kwam het eerste album van de band, Freak Out!, uit.
Na 1966, het jaar waarin hij met zijn Mothers of Invention Freak Out! uitbracht, de eerste dubbel-lp in de popgeschiedenis, is Frank Vincent Zappa in een paar jaar tijd berucht en beroemd geworden als popmuzikant, film- en theatermaker, componist, gitarist, maatschappijcriticus en cabaretier – niet noodzakelijkerwijs in die volgorde. Wat hij de wereld te vertellen had is in de eerste plaats vastgelegd op meer dan vijftig cd's, een stroom van releases waaraan hij, ook toen hij ziek was, is blijven werken en waarvan het einde ook nu nog niet in zicht is. Naast een aantal nog niet uitgebrachte albums moeten er in het kelder-archief in Los Angeles – Zappa bewaarde alles – nog stapels banden en partituren liggen.
Zappa was naast rockmuzikant ook een eigentijds klassiek componist. Wat zijn vroege werk betreft kwam dit naar voren in Lumpy Gravy (1967). Daarna bewoog hij zich een aantal jaren meer op jazz- resp. rockterrein, maar Orchestral Favorites (1979) en zijn beide platen met het London Symphony Orchestra (Vol. 1 (1983) en Vol. 2 (1987)) waren weer duidelijk modern-klassieke werken. In 1984 verscheen The Perfect Stranger, waarop Pierre Boulez met zijn Ensemble InterContemporain composities van Zappa uitvoerde.
Naast zijn interesse voor onder anderen Karlheinz Stockhausen, Igor Stravinsky en Anton Webern, is Zappa ook bekend om zijn idolatrie van Edgard Varèse, een modern componist. Zappa was een man van precisie, zeer kritisch voor zichzelf. Hij voerde steeds vernieuwingen door. Hij was de tweede in de popgeschiedenis die een dubbel-lp uitbracht (de eerste was Bob Dylan met Blonde on blonde). Hij produceerde, behalve zijn twee eerste platen, alles zelf, en was een van de eerste muzikanten die op een 4-track opnam, die hij dan nog zelf in elkaar geknutseld had. Zijn muziek laat zich bestempelen als avant-garde. De muzikant was vaak politiek en maatschappijkritisch in zijn teksten, die gekenmerkt worden door hun ironie. Zappa ageerde tegen oorlog, het fundamentalistische geloof en kleinburgerlijkheid, maar ook de popcultuur (hippies, discomuziek enzovoort) bleef niet gespaard. Vooral de media moeten het ontgelden in zijn nummers. Televisie, zo meende hij, is een gevaarlijke propagandamachine. Dit is te horen in zijn nummer I'm the slime uit 1973.
Naarmate hij ouder werd legde hij zich steeds meer op het componeren toe. Tot een van zijn klassiek-moderne hoogtepunten kan "The Yellow Shark" (1993) gerekend worden, de laatste cd die hij bij zijn leven maakte, waarop het Duitse Ensemble Modern werk van hem speelt, door hemzelf gedirigeerd. Een jaar later werd Civilization, Phaze III uitgebracht, waarmee hij tot zijn dood in 1993 bezig was.
maandag 26 november 2018
Ruim 7 jaar Gerrit en de Krekels - blog
Even een kleine update:
Aantal bezoekers t/m 25 november 2018: 83.439 , gemiddels 33 per dag
Afkomstig uit met name
Aantal bezoekers t/m 25 november 2018: 83.439 , gemiddels 33 per dag
Afkomstig uit met name
Meest gelezen berichten:
zondag 25 november 2018
vrijdag 23 november 2018
Andere Krekels
De Heikrekels werd opgericht door Wim van Gennip. De groep bestond uit zanger Wim van Gennip, gitarist Jan van de Rijt, bassist Bert Linden, toetsenist Jo van Gerven en drummer Jan Nijsen. De groep werd ontdekt door Johnny Hoes die ze onderbracht bij zijn Telstar label. Hun doorbraak kwam in het voorjaar van 1967 met de single Waarom heb jij me laten staan. Aanvankelijk was het liedje alleen populair in Noord-Brabant en Limburg, maar geleidelijk aan won het nummer ook landelijke bekendheid, mede dankzij de airplay op Radio Veronica. Het nummer haalde de zesde plaats en stond 34 weken in de Nederlandse Top 40, wat uitzonderlijk veel is. Het nummer werd ook in Vlaanderen en West-Duitsland onder de titel Warum läßt du mich so allein uitgebracht. Door het succes van het nummer kreeg ook Telstar meer landelijke bekendheid.
De hit kon worden opgevolgd door nog een aantal succesvolle singles. Jij bent voor mij alleen en Ik wil alleen maar van je houden haalden zowel in Nederland als Vlaanderen de top 10. Ook in 1968 komt de groep nog met een paar succesvolle liedjes. Hun populariteit is dan nog zo groot, dat de Delftse band After Tea onder de naam De Martino's een Heikrekels-parodie maakt met het liedje Moest dat nou.
Na 1968 neemt de populariteit van de groep weer af. Met Carnaval 1972 komen ze nog één keer sterk terug met de single Lieve meid. Terwijl alle vorige nummers nog eigen composities waren van Wim van Gennip, was dit nummer een cover van Schöne Maid van de Duitse schlagerzanger Tony Marshall. Beide versies van dit nummer stonden rond Carnaval '72 in de Top 40 en de Daverende Dertig. Na 1972 verschenen er nauwelijks nog singles van De Heikrekels en gingen de groepsleden hun eigen weg in andere piratengroepen, waaronder 't Magic Combo. Zanger Wim van Gennip vormt begin jaren 80 een duo met hammondorganist Gerry van Houtert dat zich Duo De Heikrekels noemt. Zij brengen enkele singles uit, maar hebben hier weinig succes mee. Van Gennip had jarenlang een platenzaak in zijn woonplaats Geldrop.
Eind november 2001 overleed drummer Jan Nijsen op 70-jarige leeftijd in zijn woonplaats Weert aan een hersenbloeding. Hij werd begraven op 29 november.
Op 14 Juni 2007 overleed toetsenist Jo van Gerven op 76-jarige leeftijd in zijn woonplaats Weert.
De hit kon worden opgevolgd door nog een aantal succesvolle singles. Jij bent voor mij alleen en Ik wil alleen maar van je houden haalden zowel in Nederland als Vlaanderen de top 10. Ook in 1968 komt de groep nog met een paar succesvolle liedjes. Hun populariteit is dan nog zo groot, dat de Delftse band After Tea onder de naam De Martino's een Heikrekels-parodie maakt met het liedje Moest dat nou.
Na 1968 neemt de populariteit van de groep weer af. Met Carnaval 1972 komen ze nog één keer sterk terug met de single Lieve meid. Terwijl alle vorige nummers nog eigen composities waren van Wim van Gennip, was dit nummer een cover van Schöne Maid van de Duitse schlagerzanger Tony Marshall. Beide versies van dit nummer stonden rond Carnaval '72 in de Top 40 en de Daverende Dertig. Na 1972 verschenen er nauwelijks nog singles van De Heikrekels en gingen de groepsleden hun eigen weg in andere piratengroepen, waaronder 't Magic Combo. Zanger Wim van Gennip vormt begin jaren 80 een duo met hammondorganist Gerry van Houtert dat zich Duo De Heikrekels noemt. Zij brengen enkele singles uit, maar hebben hier weinig succes mee. Van Gennip had jarenlang een platenzaak in zijn woonplaats Geldrop.
Eind november 2001 overleed drummer Jan Nijsen op 70-jarige leeftijd in zijn woonplaats Weert aan een hersenbloeding. Hij werd begraven op 29 november.
Op 14 Juni 2007 overleed toetsenist Jo van Gerven op 76-jarige leeftijd in zijn woonplaats Weert.
maandag 12 november 2018
Cornelis Vreeswijk
Op 8 augustus 1937 werd in IJmuiden Cornelis Vreeswijk geboren. De Zweeds-Nederlandse zanger en troubadour Cornelis Vreeswijk is vooral in Zweden, zelfs na zijn dood, een grote beroemdheid. Veel van zijn liedjes behoren tot het Zweedse nationale erfgoed en kunnen door vrijwel iedereen meegezongen worden. De in IJmuiden geboren zanger emigreerde met zijn ouders en zus in 1948 naar Zweden waar hij de rest van zijn leven is blijven wonen. Hij overleed in Stockholm op 12 november 1987. In Nederland is de troubadour vooral bekend geworden door het lied 'de nozem en de non.' Om de nalatenschap van de zanger ook in Nederland levend te houden werd in 2000 het Cornelis Vreeswijk Genootschap opgericht. Op 7 juni 2003 werd in een beeld van Vreeswijk geplaatst in zijn geboorteplaats IJmuiden.
vrijdag 9 november 2018
Broers & Brothers
Net als de Doobie Brothers of de Walker Brothers waren de Righteous Brothers helemaal geen broers.The Righteous Brothers waren Bill Medley en Bobby Hatfield, die elkaar begin jaren ’60 tegen het lijf liepen. Tijdens een van hun eerste optredens riep iemand vanuit het publiek: ‘That’s righteous, brothers!’, wat zoiets betekent als: ‘Dat klinkt lekker, vrienden!’. Daarmee was de naam van het duo geboren: The Righteous Brothers. Bobby en Bill kwamen in contact met Phil Spector, de meesterproducer die in die tijd op het toppunt van z’n kunnen was. Met de eerste hit was het meteen raak: ‘You’ve lost that lovin’ feeling’ uit 1965 werd de allergrootste hit van het duo. Een echte klassieker, die in de VS te boek staat als de meest gedraaide plaat ooit op de radio. Sinds 1965 is hij al bijna acht en een half miljoen keer gedraaid!
Abonneren op:
Posts (Atom)